Odôvodnenie 38

Používanie systémov AI na diaľkovú biometrickú identifikáciu fyzických osôb v reálnom čase vo verejne prístupných priestoroch na účely presadzovania práva nevyhnutne zahŕňa spracúvanie biometrických údajov. Pravidlá tohto nariadenia, ktorými sa s výhradou určitých výnimiek takéto používanie zakazuje a ktoré sú založené na článku 16 ZFEÚ, by sa mali uplatňovať ako lex specialis, pokiaľ ide o pravidlá spracúvania biometrických údajov uvedené v článku 10 smernice (EÚ) 2016/680, čím by sa takéto používanie a spracúvanie príslušných biometrických údajov upravovalo vyčerpávajúcim spôsobom. Takéto používanie a spracúvanie by preto malo byť možné, len pokiaľ je zlučiteľné s rámcom stanoveným v tomto nariadení, a mimo tohto rámca by nemal existovať priestor na to, aby príslušné orgány, ak konajú na účely presadzovania práva, používali takéto systémy a spracúvali takéto údaje v súvislosti s týmto použitím z dôvodov uvedených v článku 10 smernice (EÚ) 2016/680. V tejto súvislosti nie je cieľom tohto nariadenia poskytnúť právny základ pre spracúvanie osobných údajov podľa článku 8 smernice (EÚ) 2016/680. Na používanie systémov na diaľkovú biometrickú identifikáciu v reálnom čase vo verejne prístupných priestoroch na iné účely ako na presadzovanie práva, a to aj príslušnými orgánmi, by sa však nemal vzťahovať osobitný rámec týkajúci sa takéhoto použitia na účely presadzovania práva stanovený v tomto nariadení. Takéto použitie na iné účely ako na presadzovanie práva by preto nemalo podliehať požiadavke povolenia podľa tohto nariadenia a uplatniteľných podrobných pravidiel vnútroštátneho práva, na základe ktorých sa toto povolenie môže vykonávať.

Wykorzystanie systemów AI do zdalnej identyfikacji biometrycznej osób fizycznych w czasie rzeczywistym w przestrzeni publicznej w celu ścigania przestępstw nieuchronnie wiąże się z przetwarzaniem danych biometrycznych. Przepisy niniejszego rozporządzenia zakazujące, z zastrzeżeniem pewnych wyjątków, takiego wykorzystywania, a których podstawę stanowi art. 16 TFUE, powinny mieć zastosowanie jako lex specialis w odniesieniu do przepisów dotyczących przetwarzania danych biometrycznych zawartych w art. 10 dyrektywy (UE) 2016/680, regulując tym samym w sposób wyczerpujący takie wykorzystywanie i przetwarzanie wspomnianych danych biometrycznych. W związku z tym takie wykorzystywanie i przetwarzanie powinno być możliwe wyłącznie w zakresie, w jakim jest zgodne z ramami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, przy czym wykorzystywanie takich systemów i przetwarzanie takich danych przez właściwe organy – gdy działają w celu ścigania przestępstw – w oparciu o przesłanki wymienione w art. 10 dyrektywy (UE) 2016/680 może mieć miejsce wyłącznie w granicach wyznaczonych przez te ramy. W tym kontekście niniejsze rozporządzenie nie ma na celu ustanowienia podstawy prawnej do przetwarzania danych osobowych na podstawie art. 8 dyrektywy (UE) 2016/680. Wykorzystywanie systemów zdalnej identyfikacji biometrycznej w czasie rzeczywistym w przestrzeni publicznej do celów innych niż ściganie przestępstw, w tym przez właściwe organy, nie powinno być jednak objęte szczególnymi ramami dotyczącymi takiego wykorzystywania w celu ścigania przestępstw, określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Takie wykorzystywanie do celów innych niż ściganie przestępstw nie powinno zatem podlegać wymogowi uzyskania zezwolenia na mocy niniejszego rozporządzenia ani obowiązującym szczegółowym przepisom prawa krajowego, które mogą stanowić podstawę ubiegania się o takie zezwolenie.