Systemy AI wysokiego ryzyka powinny być wprowadzane do obrotu w Unii, oddawane do użytku lub wykorzystywane wyłącznie wówczas, gdy są zgodne z określonymi obowiązkowymi wymogami. Wymogi te powinny zapewniać, aby systemy AI wysokiego ryzyka dostępne w Unii lub takie, których wyniki są w inny sposób wykorzystywane w Unii, nie stwarzały niedopuszczalnego ryzyka dla istotnych interesów publicznych Unii uznanych w prawie Unii i przez to prawo chronionych. W oparciu o nowe ramy prawne, jak wyjaśniono w zawiadomieniu Komisji „Niebieski przewodnik – wdrażanie unijnych przepisów dotyczących produktów 2022” ²⁰, ogólna zasada stanowi, że do jednego produktu można stosować więcej niż jeden akt prawny unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego, taki jak rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 ²¹, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/746 ²² lub dyrektywa 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ²³, ponieważ udostępnianie lub oddawanie do użytku może mieć miejsce tylko wtedy, gdy produkt jest zgodny z całością obowiązującego unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego. Aby zapewnić spójność i uniknąć niepotrzebnych obciążeń administracyjnych lub kosztów, dostawcy produktu, który zawiera co najmniej jeden system AI wysokiego ryzyka, do którego stosuje się wymogi niniejszego rozporządzenia oraz unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego wymienionego w załączniku do niniejszego rozporządzenia, powinni mieć swobodę w zakresie decyzji operacyjnych dotyczących sposobu zapewnienia w optymalny sposób zgodności produktu zawierającego co najmniej jeden system AI ze wszystkimi mającymi zastosowanie wymogami unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego. Jako systemy AI wysokiego ryzyka należy uznawać jedynie te systemy AI, które mają znaczący szkodliwy wpływ na zdrowie, bezpieczeństwo i prawa podstawowe osób w Unii, przy czym takie ograniczenie powinno minimalizować wszelkie potencjalne przeszkody w handlu międzynarodowym.