1.   Organy notyfikujące mogą dokonywać notyfikacji wyłącznie w odniesieniu do tych jednostek oceniających zgodność, które spełniają wymogi ustanowione w art. 31.

2.   Organy notyfikujące dokonują notyfikacji Komisji i pozostałym państwom członkowskim za pomocą narzędzia do notyfikacji elektronicznej opracowanego i obsługiwanego przez Komisję, o każdej jednostce oceniającej zgodność, o której mowa w ust. 1.

3.   Notyfikacja, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zawiera wyczerpujące informacje na temat czynności z zakresu oceny zgodności, modułu lub modułów oceny zgodności i przedmiotowych rodzajów systemów AI oraz odpowiednie poświadczenie kompetencji. W przypadku gdy podstawą notyfikacji nie jest certyfikat akredytacji, o którym mowa w art. 29 ust. 2, organ notyfikujący przedkłada Komisji i pozostałym państwom członkowskim dowody w postaci dokumentów potwierdzające kompetencje jednostki oceniającej zgodność oraz wdrożone rozwiązania zapewniające regularne monitorowanie tej jednostki i nieustanne spełnianie przez nią wymagań ustanowionych w art. 31.

4.   Dana jednostka oceniająca zgodność może wykonywać czynności jednostki notyfikowanej tylko wówczas, gdy Komisja lub pozostałe państwa członkowskie nie zgłosiły sprzeciwu w terminie dwóch tygodni od notyfikacji przez organ notyfikujący, w przypadku gdy notyfikacja ta obejmuje certyfikat akredytacji, o którym mowa w art. 29 ust. 2, lub w terminie dwóch miesięcy od notyfikacji przez organ notyfikujący, w przypadku gdy notyfikacja ta obejmuje dowody w postaci dokumentów, o których mowa w art. 29 ust. 3.

5.   W przypadku zgłoszenia sprzeciwu Komisja niezwłocznie przystępuje do konsultacji z odpowiednimi państwami członkowskimi i jednostką oceniającą zgodność. Na podstawie tych konsultacji Komisja podejmuje decyzję, czy dane zezwolenie jest uzasadnione. Komisja kieruje swoją decyzję do zainteresowanego państwa członkowskiego i odpowiedniej jednostki oceniającej zgodność.