Motyw 54

Ponieważ dane biometryczne stanowią szczególną kategorię danych osobowych, kilka krytycznych przypadków wykorzystania systemów biometrycznych należy zaklasyfikować jako obarczone wysokim ryzykiem, o ile ich wykorzystywanie jest dozwolone na mocy odpowiednich przepisów prawa Unii i prawa krajowego. Techniczne niedokładności systemów AI przeznaczonych do zdalnej identyfikacji biometrycznej osób fizycznych mogą prowadzić do nieobiektywnych wyników i wywoływać skutki w postaci dyskryminacji. Ryzyko wystąpienia takich nieobiektywnych wyników i skutków w postaci dyskryminacji jest szczególnie istotne w odniesieniu do wieku, pochodzenia etnicznego, rasy, płci lub niepełnosprawności. Systemy zdalnej identyfikacji biometrycznej należy zatem zaklasyfikować jako systemy wysokiego ryzyka ze względu na ryzyko, jakie stwarzają. Do tej kategorii nie należą systemy AI przeznaczone do weryfikacji biometrycznej, w tym uwierzytelniania, prowadzonej jedynie w celu potwierdzenia, że dana osoba fizyczna jest tą osobą, za którą się podaje, oraz potwierdzenia tożsamości osoby fizycznej wyłącznie w celu uzyskania dostępu do usługi, uruchomienia urządzenia lub uzyskania bezpiecznego dostępu do pomieszczeń. Ponadto jako systemy wysokiego ryzyka należy zaklasyfikować systemy AI przeznaczone do kategoryzacji biometrycznej na podstawie danych biometrycznych według wrażliwych atrybutów lub cech chronionych na podstawie art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679, o ile nie są one zakazane na mocy niniejszego rozporządzenia, oraz systemy rozpoznawania emocji, które nie są zakazane na mocy niniejszego rozporządzenia. Za systemy AI wysokiego ryzyka nie należy uznawać systemów biometrycznych, które są przeznaczone wyłącznie do tego, by umożliwić stosowanie środków na rzecz cyberbezpieczeństwa i ochrony danych osobowych.

Da biometrische Daten eine besondere Kategorie personenbezogener Daten darstellen, sollten einige kritische Anwendungsfälle biometrischer Systeme als hochriskant eingestuft werden, sofern ihre Verwendung nach den einschlägigen Rechtsvorschriften der Union und den nationalen Rechtsvorschriften zulässig ist. Technische Ungenauigkeiten von KI-Systemen, die für die biometrische Fernidentifizierung natürlicher Personen bestimmt sind, können zu verzerrten Ergebnissen führen und eine diskriminierende Wirkung haben. Das Risiko solcher verzerrter Ergebnisse und solcher diskriminierender Wirkungen ist von besonderer Bedeutung, wenn es um das Alter, die ethnische Herkunft, die Rasse, das Geschlecht oder Behinderungen geht. Biometrische Fernidentifizierungssysteme sollten daher angesichts der von ihnen ausgehenden Risiken als hochriskant eingestuft werden. Diese Einstufung umfasst keine KI-Systeme, die bestimmungsgemäß für die biometrische Verifizierung, wozu die Authentifizierung gehört, verwendet werden sollen, deren einziger Zweck darin besteht, zu bestätigen, dass eine bestimmte natürliche Person die Person ist, für die sie sich ausgibt, sowie zur Bestätigung der Identität einer natürlichen Person zu dem alleinigen Zweck Zugang zu einem Dienst zu erhalten, ein Gerät zu entriegeln oder sicheren Zugang zu Räumlichkeiten zu erhalten. Darüber hinaus sollten KI-Systeme, die bestimmungsgemäß für die biometrische Kategorisierung nach sensiblen Attributen oder Merkmalen, die gemäß Artikel 9 Absatz 1 der Verordnung (EU) 2016/679 auf der Grundlage biometrischer Daten geschützt sind, und sofern sie nicht nach der vorliegenden Verordnung verboten sind, sowie Emotionserkennungssysteme, die nach dieser Verordnung nicht verboten sind, als hochriskant eingestuft werden. Biometrische Systeme, die ausschließlich dazu bestimmt sind, um Maßnahmen zur Cybersicherheit und zum Schutz personenbezogener Daten durchführen zu können, sollten nicht als Hochrisiko-KI-Systeme gelten.