Motyw 35

Każde wykorzystanie systemu zdalnej identyfikacji biometrycznej w czasie rzeczywistym w przestrzeni publicznej w celu ścigania przestępstw powinno wymagać wyraźnego i szczególnego zezwolenia wydanego przez organ wymiaru sprawiedliwości lub niezależny organ administracyjny państwa członkowskiego, którego decyzje są wiążące. Takie zezwolenie należy co do zasady uzyskać przed wykorzystaniem systemu AI w celu zidentyfikowania osoby lub osób. Wyjątki od tej zasady powinny być dozwolone w należycie uzasadnionych sytuacjach nadzwyczajnych, to znaczy w sytuacjach, w których potrzeba wykorzystania danego systemu jest na tyle duża, że uzyskanie zezwolenia przed rozpoczęciem korzystania z tego systemu AI jest faktycznie i obiektywnie niemożliwe. W takich sytuacjach nadzwyczajnych wykorzystanie systemu AI powinno być ograniczone do bezwzględnie niezbędnego minimum i powinno podlegać odpowiednim zabezpieczeniom i warunkom określonym w prawie krajowym i sprecyzowanym przez sam organ ścigania w kontekście każdego przypadku nadzwyczajnego wykorzystania. Ponadto organ ścigania powinien w takich sytuacjach wystąpić o takie zezwolenie, podając powody, dla których nie był w stanie wystąpić o nie wcześniej, bez zbędnej zwłoki i nie później niż w ciągu 24 godzin. W przypadku odmowy udzielenia takiego zezwolenia wykorzystywanie systemów identyfikacji biometrycznej w czasie rzeczywistym powiązanych z tym zezwoleniem powinno zostać wstrzymane ze skutkiem natychmiastowym, a wszystkie dane związane z takim wykorzystaniem powinny zostać odrzucone i usunięte. Dane takie obejmują dane wejściowe uzyskane bezpośrednio przez system AI w trakcie korzystania z takiego systemu, a także związane z tym zezwoleniem rezultaty i wyniki uzyskane podczas tego wykorzystania. Powyższe nie powinno mieć zastosowania do danych wejściowych uzyskanych legalnie zgodnie z innymi przepisami prawa Unii lub prawa krajowego. W każdym przypadku żadnej decyzji wywołującej niepożądane skutki prawne dla osoby nie należy podejmować wyłącznie na podstawie wyników uzyskanych z systemu zdalnej identyfikacji biometrycznej.

Každé použitie systému diaľkovej biometrickej identifikácie „v reálnom čase“ vo verejne prístupných priestoroch na účely presadzovania práva by malo podliehať výslovnému a osobitnému povoleniu justičného orgánu alebo nezávislého správneho orgánu členského štátu, ktorého rozhodnutie je záväzné. Takéto povolenie by sa v zásade malo získať pred použitím systému AI s cieľom identifikovať osobu alebo osoby. Výnimky z tohto pravidla by mali byť povolené v riadne odôvodnených naliehavých situáciách, teda v situáciách, v ktorých je natoľko potrebné použiť predmetné systémy, že je naozaj objektívne nemožné získať povolenie pred začatím použitia systému AI. V takýchto naliehavých situáciách by sa používanie systému AI malo obmedziť na absolútne nevyhnutné minimum a malo by podliehať primeraným zárukám a podmienkam stanoveným vo vnútroštátnom práve a špecifikovaným v kontexte každého jednotlivého naliehavého prípadu použitia samotným orgánom presadzovania práva. Okrem toho by orgán presadzovania práva mal v takýchto situáciách požiadať o takéto povolenie a zároveň uviesť dôvody, prečo oň nemohol požiadať skôr, a to bez zbytočného odkladu a najneskôr do 24 hodín. Ak sa takéto povolenie zamietne, používanie systémov biometrickej identifikácie v reálnom čase spojených s daným povolením by sa malo s okamžitou účinnosťou ukončiť a všetky údaje súvisiace s takýmto použitím by sa mali zlikvidovať a vymazať. Takéto údaje zahŕňajú vstupné údaje priamo získané systémom AI v priebehu používania takéhoto systému, ako aj výsledky a výstupy používania spojeného s daným povolením. Nemalo by zahŕňať vstupy, ktoré sú zákonne získané v súlade s iným právom Únie alebo vnútroštátnym právom. V každom prípade, žiadne rozhodnutie, ktoré má nepriaznivé právne účinky na osobu, by sa nemalo prijať výlučne na základe výstupu systému diaľkovej biometrickej identifikácie.