Motyw 35

Każde wykorzystanie systemu zdalnej identyfikacji biometrycznej w czasie rzeczywistym w przestrzeni publicznej w celu ścigania przestępstw powinno wymagać wyraźnego i szczególnego zezwolenia wydanego przez organ wymiaru sprawiedliwości lub niezależny organ administracyjny państwa członkowskiego, którego decyzje są wiążące. Takie zezwolenie należy co do zasady uzyskać przed wykorzystaniem systemu AI w celu zidentyfikowania osoby lub osób. Wyjątki od tej zasady powinny być dozwolone w należycie uzasadnionych sytuacjach nadzwyczajnych, to znaczy w sytuacjach, w których potrzeba wykorzystania danego systemu jest na tyle duża, że uzyskanie zezwolenia przed rozpoczęciem korzystania z tego systemu AI jest faktycznie i obiektywnie niemożliwe. W takich sytuacjach nadzwyczajnych wykorzystanie systemu AI powinno być ograniczone do bezwzględnie niezbędnego minimum i powinno podlegać odpowiednim zabezpieczeniom i warunkom określonym w prawie krajowym i sprecyzowanym przez sam organ ścigania w kontekście każdego przypadku nadzwyczajnego wykorzystania. Ponadto organ ścigania powinien w takich sytuacjach wystąpić o takie zezwolenie, podając powody, dla których nie był w stanie wystąpić o nie wcześniej, bez zbędnej zwłoki i nie później niż w ciągu 24 godzin. W przypadku odmowy udzielenia takiego zezwolenia wykorzystywanie systemów identyfikacji biometrycznej w czasie rzeczywistym powiązanych z tym zezwoleniem powinno zostać wstrzymane ze skutkiem natychmiastowym, a wszystkie dane związane z takim wykorzystaniem powinny zostać odrzucone i usunięte. Dane takie obejmują dane wejściowe uzyskane bezpośrednio przez system AI w trakcie korzystania z takiego systemu, a także związane z tym zezwoleniem rezultaty i wyniki uzyskane podczas tego wykorzystania. Powyższe nie powinno mieć zastosowania do danych wejściowych uzyskanych legalnie zgodnie z innymi przepisami prawa Unii lub prawa krajowego. W każdym przypadku żadnej decyzji wywołującej niepożądane skutki prawne dla osoby nie należy podejmować wyłącznie na podstawie wyników uzyskanych z systemu zdalnej identyfikacji biometrycznej.

Toute utilisation d’un système d’identification biométrique à distance «en temps réel» dans des espaces accessibles au public à des fins répressives devrait être subordonnée à l’autorisation expresse et spécifique d’une autorité judiciaire ou d’une autorité administrative indépendante d’un État membre dont la décision est contraignante. Cette autorisation devrait en principe être obtenue avant l’utilisation du système d’IA en vue d’identifier une ou plusieurs personnes. Des exceptions à cette règle devraient être autorisées dans des situations dûment justifiées en raison du caractère urgent, c’est-à-dire des situations où la nécessité d’utiliser les systèmes en question est de nature à rendre effectivement et objectivement impossible l’obtention d’une autorisation avant de commencer à utiliser le système d’IA. Dans de telles situations d’urgence, l’utilisation du système d’IA devrait être limitée au strict nécessaire et assortie de garanties et de conditions appropriées, telles qu’elles sont déterminées dans le droit national et spécifiées dans le contexte de chaque cas d’utilisation urgente par les autorités répressives elles-mêmes. En outre, l’autorité répressive devrait, dans ce genre de situation, solliciter une telle autorisation tout en indiquant les raisons pour lesquelles elle n’a pas été en mesure de le faire plus tôt, sans retard injustifié et au plus tard dans un délai de 24 heures. Lorsqu’une demande d’autorisation est rejetée, l’utilisation de systèmes d’identification biométrique en temps réel liés à cette autorisation devrait cesser immédiatement et toutes les données relatives à cette utilisation devraient être mises au rebut et supprimées. Ces données comprennent les données d’entrée directement acquises par un système d’IA au cours de l’utilisation de ce système, ainsi que les résultats et sorties de l’utilisation liée à cette autorisation. Cela ne devrait pas comprendre les entrées qui sont légalement acquises dans le respect d’un autre droit national ou du droit de l’Union. En tout état de cause, aucune décision produisant des effets juridiques défavorables à l’égard d’une personne ne devrait être prise sur la seule base des sorties du système d’identification biométrique à distance.