1.   W przypadku gdy w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa w art. 79 ust. 5, lub w terminie 30 dni w przypadku nieprzestrzegania zakazu praktyk w zakresie AI, o których mowa w art. 5, organ nadzoru rynku jednego z państw członkowskich zgłosi sprzeciw wobec środka podjętego przez inny organ nadzoru rynku lub w przypadku gdy Komisja uzna taki środek za sprzeczny z prawem Unii, Komisja bez zbędnej zwłoki przystępuje do konsultacji z organem nadzoru rynku danego państwa członkowskiego i operatorem lub operatorami i dokonuje oceny takiego środka krajowego. Na podstawie wyników tej oceny Komisja w terminie sześciu miesięcy lub 60 dni – w przypadku nieprzestrzegania zakazu praktyk w zakresie AI, o których mowa w art. 5 – licząc od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa w art. 79 ust. 5, rozstrzyga, czy środek krajowy jest uzasadniony i powiadamia o swojej decyzji organ nadzoru rynku zainteresowanego państwa członkowskiego. Komisja powiadamia również wszystkie pozostałe krajowe organy nadzoru rynku o swojej decyzji.

2.   W przypadku gdy Komisja uzna, że środek podjęty przez dane państwo członkowskie jest uzasadniony, wszystkie państwa członkowskie zapewniają podjęcie bez zbędnej zwłoki odpowiednich środków ograniczających w odniesieniu do danego systemu AI, takich jak zobowiązujące do wycofania tego systemu AI z ich rynku, oraz informują o tym Komisję. W przypadku gdy Komisja uzna środek krajowy za nieuzasadniony, zainteresowane państwo członkowskie cofa dany środek oraz informuje odpowiednio Komisję.

3.   W przypadku uznania krajowego środka za uzasadniony i stwierdzenia, że niezgodność systemu AI wynika z braków w normach zharmonizowanych lub wspólnych specyfikacjach, o których mowa w art. 40 i 41 niniejszego rozporządzenia, Komisja stosuje procedurę przewidzianą w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012.