Motyw 73
Polski
Systemy AI wysokiego ryzyka należy projektować i rozwijać w taki sposób, aby osoby fizyczne mogły nadzorować ich funkcjonowanie, zapewniać, by ich wykorzystanie było zgodne z przeznaczeniem oraz zapewniać, aby skutki ich wykorzystania były uwzględniane w całym cyklu życia systemu. W tym celu przed wprowadzeniem systemu do obrotu lub oddaniem go do użytku dostawca systemu powinien określić odpowiednie środki związane z nadzorem ze strony człowieka. W szczególności, w stosownych przypadkach, takie środki powinny gwarantować, że system podlega wbudowanym ograniczeniom operacyjnym, których sam nie jest w stanie obejść, i reaguje na działania człowieka – operatora systemu, oraz że osoby fizyczne, którym powierzono sprawowanie nadzoru ze strony człowieka, posiadają niezbędne kompetencje, przeszkolenie i uprawnienia do pełnienia tej funkcji. W stosownych przypadkach istotne jest także zapewnienie, aby systemy AI wysokiego ryzyka obejmowały mechanizmy udzielania wskazówek i informacji osobom fizycznym, którym powierzono nadzór ze strony człowieka, aby mogły one podejmować świadome decyzje, czy, kiedy i w jaki sposób należy interweniować w celu uniknięcia negatywnych konsekwencji lub ryzyka lub zatrzymać system, jeżeli nie działa on zgodnie z przeznaczeniem. Zważywszy na istotne konsekwencje dla osób w przypadku nieprawidłowego dopasowania przez niektóre systemy identyfikacji biometrycznej, należy wprowadzić wymóg sprawowania w odniesieniu do tych systemów wzmocnionego nadzoru ze strony człowieka, tak aby podmiot stosujący nie mógł podejmować żadnych działań ani decyzji na podstawie identyfikacji wynikającej z systemu, dopóki nie została ona odrębnie zweryfikowana i potwierdzona przez co najmniej dwie osoby fizyczne. Osoby te mogą pochodzić z różnych podmiotów i mogą to być osoby obsługujące system lub z niego korzystające. Wymóg ten nie powinien powodować niepotrzebnych obciążeń ani opóźnień i powinno wystarczyć, że odrębne weryfikacje dokonywane przez różne osoby będą automatycznie rejestrowane w wygenerowanych przez system rejestrach zdarzeń. Biorąc pod uwagę specyfikę obszarów ścigania przestępstw, migracji, kontroli granicznej i azylu, wymóg ten nie powinien mieć zastosowania, jeżeli na mocy prawa Unii lub prawa krajowego stosowanie tego wymogu uznaje się za nieproporcjonalne.
Čeština
Vysoce rizikové systémy AI by měly být navrhovány a vyvíjeny tak, aby na jejich fungování mohly dohlížet fyzické osoby, aby bylo zajištěno, že budou používány zamýšleným způsobem, a aby jejich dopady byly řešeny během celého životního cyklu systému. Za tímto účelem by měl poskytovatel systému před uvedením systému na trh nebo do provozu stanovit vhodná opatření lidského dohledu. Tato opatření by případně měla zajistit zejména, aby byla do systému zabudována provozní omezení, která samotný systém není schopen překonat a která reagují na lidskou obsluhu, a aby fyzické osoby, které byly lidským dohledem pověřeny, měly odbornou způsobilost, odbornou přípravu a pravomoci nezbytné k výkonu této funkce. Je rovněž nezbytné zajistit, aby vysoce rizikové systémy AI případně zahrnovaly mechanismy, které vedou a informují fyzickou osobu, jež byla lidským dohledem pověřena, aby mohla činit informovaná rozhodnutí, zda, kdy a jak zasáhnout, aby se zabránilo negativním důsledkům nebo rizikům, nebo systém zastavit, pokud nefunguje tak, jak má. Vzhledem k závažným důsledkům pro konkrétní osoby v případě nesprávné shody některých systémů biometrické identifikace je vhodné stanovit požadavek na posílený lidský dohled nad těmito systémy, aby zavádějící subjekt nemohl přijmout žádné opatření nebo rozhodnutí na základě identifikace vyplývající ze systému, pokud ji samostatně neověřily a nepotvrdily alespoň dvě fyzické osoby. Těmito osobami by mohli být zástupci jednoho nebo více subjektů a mohla by mezi ně patřit osoba, která systém provozuje nebo používá. Tento požadavek by neměl představovat zbytečnou zátěž nebo zdržení a mohlo by postačovat, aby byla samostatná ověření různými osobami automaticky zaznamenávána v protokolech generovaných systémem. Vzhledem ke zvláštnostem oblastí vymáhání práva, migrace, ochrany hranic a azylu by se tento požadavek neměl uplatňovat v případech, kdy právo Unie nebo vnitrostátní právo považuje uplatňování tohoto požadavku za nepřiměřené.