Motyw 60

Systemy AI wykorzystywane w zarządzaniu migracją, azylem i kontrolą graniczną mają wpływ na osoby, które często znajdują się w szczególnie trudnej sytuacji i które są zależne od rezultatów działań właściwych organów publicznych. Dokładność, niedyskryminujący charakter i przejrzystość systemów AI wykorzystywanych w tych kontekstach są zatem szczególnie istotne w celu zapewnienia poszanowania praw podstawowych osób, na które AI ma wpływ, w szczególności ich prawa do swobodnego przemieszczania się, niedyskryminacji, ochrony życia prywatnego i danych osobowych, ochrony międzynarodowej i dobrej administracji. O ile wykorzystanie systemów AI jest dozwolone zgodnie z właściwymi przepisami prawa Unii i prawa krajowego, za systemy wysokiego ryzyka należy zatem uznać systemy AI przeznaczone do wykorzystywania przez właściwe organy publiczne lub w ich imieniu lub przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii odpowiedzialne za wykonywanie zadań w dziedzinach zarządzania migracją, azylem i kontrolą graniczną, takie jak wariografy i podobne narzędzia, gdy systemy te stosuje się do oceny niektórych rodzajów ryzyka stwarzanych przez osoby fizyczne wjeżdżające na terytorium państwa członkowskiego lub ubiegające się o wizę lub azyl, do wspierania właściwych organów publicznych przy rozpatrywaniu wniosków o udzielenie azylu, o wydanie wizy i dokumentów pobytowych oraz związanych z nimi skarg w odniesieniu do celu, jakim jest ustalenie kwalifikowalności osób fizycznych ubiegających się o przyznanie określonego statusu, w tym przy powiązanej ocenie wiarygodności dowodów, do celów wykrywania, rozpoznawania lub identyfikacji osób fizycznych w kontekście zarządzania migracją, azylem i kontrolą graniczną, z wyjątkiem weryfikacji dokumentów podróży. Systemy AI w obszarze zarządzania migracją, azylem i kontrolą graniczną objęte niniejszym rozporządzeniem powinny być zgodne z odpowiednimi wymogami proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 ³², dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE ³³ i w innych właściwych przepisach prawa Unii. Wykorzystanie systemów AI w zarządzaniu migracją, azylem i kontrolą graniczną nie powinno w żadnym wypadku być wykorzystywane przez państwa członkowskie lub instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii jako sposób na obejście ich międzynarodowych zobowiązań wynikających z Konwencji ONZ dotyczącej statusu uchodźców sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca 1951 r., zmienionej protokołem z dnia 31 stycznia 1967 r. Nie powinny być one również wykorzystywane w żaden sposób do naruszania zasady non-refoulement ani do odmawiania bezpiecznych i skutecznych legalnych sposobów wjazdu na terytorium Unii, w tym prawa do ochrony międzynarodowej.

Los sistemas de IA empleados en la migración, el asilo y la gestión del control fronterizo afectan a personas que con frecuencia se encuentran en una situación especialmente vulnerable y que dependen del resultado de las actuaciones de las autoridades públicas competentes. Por este motivo, es sumamente importante que los sistemas de IA que se utilicen en estos contextos sean precisos, no discriminatorios y transparentes, a fin de garantizar que se respeten los derechos fundamentales de las personas afectadas y, en particular, su derecho a la libre circulación, a la no discriminación, a la intimidad personal y la protección de los datos personales, a la protección internacional y a una buena administración. Por lo tanto, procede clasificar como de alto riesgo, en la medida en que su utilización esté permitida en virtud del Derecho de la Unión y nacional, aquellos sistemas de IA destinados a ser utilizados por las autoridades públicas competentes, o en su nombre, o por las instituciones, órganos u organismos de la Unión que realizan tareas en el ámbito de la migración, el asilo y la gestión del control fronterizo como polígrafos y herramientas similares, para evaluar determinados riesgos que presenten las personas físicas que entren en el territorio de un Estado miembro o que soliciten un visado o asilo, para ayudar a las autoridades públicas competentes a examinar, con inclusión de la evaluación conexa de la fiabilidad de las pruebas, las solicitudes de asilo, visado y permiso de residencia, así como las reclamaciones conexas en relación con el objetivo de determinar si las personas físicas solicitantes reúnen los requisitos necesarios para que se conceda su solicitud, a efectos de detectar, reconocer o identificar a las personas físicas en el contexto de la migración, el asilo y la gestión del control fronterizo, con excepción de la verificación de los documentos de viaje. Los sistemas de IA en el ámbito de la migración, el asilo y la gestión del control fronterizo sujetos al presente Reglamento deben cumplir los requisitos procedimentales pertinentes establecidos por el Reglamento (CE) n.o 810/2009 del Parlamento Europeo y del Consejo ³², la Directiva 2013/32/UE del Parlamento Europeo y del Consejo ³³ y otro Derecho de la Unión pertinente. El empleo de los sistemas de IA en la migración, el asilo y la gestión del control fronterizo no debe, en ningún caso, ser utilizado por los Estados miembros o las instituciones, órganos u organismos de la Unión como medio para eludir sus obligaciones internacionales en virtud de la Convención de las Naciones Unidas sobre el Estatuto de los Refugiados, hecha en Ginebra el 28 de julio de 1951, modificada por el Protocolo de 31 de enero de 1967. Tampoco debe ser utilizado para infringir en modo alguno el principio de no devolución, ni para negar unas vías jurídicas seguras y efectivas de acceso al territorio de la Unión, incluido el derecho a la protección internacional.