Motyw 158

Przepisy prawa Unii dotyczące usług finansowych obejmują zasady i wymogi dotyczące zarządzania wewnętrznego i zarządzania ryzykiem, które mają zastosowanie do regulowanych instytucji finansowych podczas świadczenia tych usług, w tym wówczas, gdy korzystają one z systemów AI. Aby zapewnić spójne stosowanie i egzekwowanie obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu oraz odpowiednich zasad i wymogów ustanowionych w unijnych aktach prawnych dotyczących usług finansowych, właściwe organy do celów nadzoru nad tymi aktami prawnymi i ich egzekwowania, w szczególności właściwe organy zdefiniowane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 ⁴⁶ oraz dyrektywach Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE ⁴⁷, 2009/138/WE ⁴⁸, 2013/36/UE ⁴⁹, 2014/17/UE ⁵⁰ i (UE) 2016/97 ⁵¹, należy wyznaczyć w ramach ich odpowiednich kompetencji jako właściwe organy do celów nadzoru nad wykonywaniem niniejszego rozporządzenia, w tym do celów działań w zakresie nadzoru rynku, w odniesieniu do systemów AI dostarczanych lub wykorzystywanych przez objęte regulacją i nadzorem instytucje finansowe, chyba że państwa członkowskie zdecydują się wyznaczyć inny organ do wypełniania tych zadań związanych z nadzorem rynku. Te właściwe organy powinny mieć wszystkie uprawnienia wynikające z niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) 2019/1020 w celu egzekwowania wymogów i obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, w tym uprawnienia do prowadzenia działań ex post w zakresie nadzoru rynku, które można w stosownych przypadkach włączyć do ich istniejących mechanizmów i procedur nadzorczych na podstawie odpowiednich przepisów prawa Unii dotyczących usług finansowych. Należy przewidzieć, że – działając w charakterze organów nadzoru rynku na podstawie niniejszego rozporządzenia –krajowe organy odpowiedzialne za nadzór nad instytucjami kredytowymi uregulowanymi w dyrektywie 2013/36/UE, które uczestniczą w jednolitym mechanizmie nadzorczym ustanowionym rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 ⁵², powinny niezwłocznie przekazywać Europejskiemu Bankowi Centralnemu wszelkie informacje zidentyfikowane w trakcie prowadzonych przez siebie działań w zakresie nadzoru rynku, które potencjalnie mogą mieć znaczenie dla Europejskiego Banku Centralnego z punktu widzenia określonych w tym rozporządzeniu zadań EBC dotyczących nadzoru ostrożnościowego. Aby dodatkowo zwiększyć spójność między niniejszym rozporządzeniem a przepisami mającymi zastosowanie do instytucji kredytowych uregulowanych w dyrektywie 2013/36/UE, niektóre obowiązki proceduralne dostawców związane z zarządzaniem ryzykiem, monitorowaniem po wprowadzeniu do obrotu oraz prowadzeniem dokumentacji należy również włączyć do istniejących obowiązków i procedur przewidzianych w dyrektywie 2013/36/UE. Aby uniknąć nakładania się przepisów, należy również przewidzieć ograniczone odstępstwa dotyczące systemu zarządzania jakością prowadzonego przez dostawców oraz obowiązku monitorowania nałożonego na podmioty stosujące systemy AI wysokiego ryzyka w zakresie, w jakim mają one zastosowanie do instytucji kredytowych uregulowanych w dyrektywie 2013/36/UE. Ten sam system powinien mieć zastosowanie do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz ubezpieczeniowych spółek holdingowych na podstawie dyrektywy 2009/138/WE oraz pośredników ubezpieczeniowych na mocy dyrektywy (UE) 2016/97, a także do innych rodzajów instytucji finansowych objętych wymogami dotyczącymi systemu zarządzania wewnętrznego, uzgodnień lub procedur ustanowionych zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa Unii dotyczącymi usług finansowych, w celu zapewnienia spójności i równego traktowania w sektorze finansowym.

El Derecho de la Unión en materia de servicios financieros contiene normas y requisitos en materia de gobernanza interna y gestión de riesgos que las entidades financieras reguladas deben cumplir durante la prestación de dichos servicios, y también cuando utilicen sistemas de IA. Para garantizar la aplicación y ejecución coherentes de las obligaciones previstas en el presente Reglamento, así como de las normas y los requisitos oportunos de los actos jurídicos de la Unión relativos a los servicios financieros, se ha de designar a las autoridades competentes de supervisar y ejecutar dichos actos jurídicos, en particular las autoridades competentes definidas en el Reglamento (UE) n.o 575/2013 del Parlamento Europeo y del Consejo ⁴⁶ y las Directivas 2008/48/CE ⁴⁷, 2009/138/CE ⁴⁸, 2013/36/UE ⁴⁹, 2014/17/UE ⁵⁰ y (UE) 2016/97 ⁵¹ del Parlamento Europeo y del Consejo, dentro de sus respectivas competencias, como las autoridades competentes encargadas de supervisar la aplicación del presente Reglamento, también por lo que respecta a las actividades de vigilancia del mercado, en relación con los sistemas de IA proporcionados o utilizados por las entidades financieras reguladas y supervisadas, a menos que los Estados miembros decidan designar a otra autoridad para que desempeñe estas tareas de vigilancia del mercado. Dichas autoridades competentes deben disponer de todos los poderes previstos en el presente Reglamento y en el Reglamento (UE) 2019/1020 para hacer cumplir los requisitos y obligaciones del presente Reglamento, incluidos los poderes para llevar a cabo actividades de vigilancia del mercado ex post que pueden integrarse, en su caso, en sus mecanismos y procedimientos de supervisión existentes en virtud del Derecho pertinente de la Unión en materia de servicios financieros. Conviene prever que, cuando actúen como autoridades de vigilancia del mercado en virtud del presente Reglamento, las autoridades nacionales responsables de la supervisión de las entidades de crédito reguladas por la Directiva 2013/36/UE que participen en el Mecanismo Único de Supervisión establecido por el Reglamento (UE) n.o 1024/2013 del Consejo ⁵² comuniquen sin demora al Banco Central Europeo toda información obtenida en el transcurso de sus actividades de vigilancia del mercado que pueda ser de interés para las funciones de supervisión prudencial del Banco Central Europeo especificadas en dicho Reglamento. Con vistas a aumentar la coherencia entre el presente Reglamento y las normas aplicables a las entidades de crédito reguladas por la Directiva 2013/36/UE, conviene igualmente integrar algunas de las obligaciones procedimentales de los proveedores relativas a la gestión de riesgos, la vigilancia poscomercialización y la documentación en las obligaciones y los procedimientos vigentes con arreglo a la Directiva 2013/36/UE. Para evitar solapamientos, también se deben contemplar excepciones limitadas en relación con el sistema de gestión de la calidad de los proveedores y la obligación de vigilancia impuesta a los responsables del despliegue de sistemas de IA de alto riesgo, en la medida en que estos se apliquen a las entidades de crédito reguladas por la Directiva 2013/36/UE. El mismo régimen debe aplicarse a las empresas de seguros y reaseguros y a las sociedades de cartera de seguros reguladas por la Directiva 2009/138/CE, a los intermediarios de seguros regulados por la Directiva (UE) 2016/97 y a otros tipos de entidades financieras sujetas a requisitos sobre gobernanza, sistemas o procesos internos establecidos con arreglo al Derecho pertinente de la Unión en materia de servicios financieros a fin de garantizar la coherencia y la igualdad de trato en el sector financiero.