infinitelaws
akt w sprawie sztucznej inteligencji

Czytasz wcześniejszą wersję tekstu. Nie jest to obowiązujące prawo – jest tu po to, aby pokazać, co zmieniła nowelizacja. Pokaż obowiązujący tekst →

Wszystkie wersje językowe są na równi autentyczne; różnice między nimi mogą mieć znaczenie dla wykładni.

Motyw 158

Polski

Przepisy prawa Unii dotyczące usług finansowych obejmują zasady i wymogi dotyczące zarządzania wewnętrznego i zarządzania ryzykiem, które mają zastosowanie do regulowanych instytucji finansowych podczas świadczenia tych usług, w tym wówczas, gdy korzystają one z systemów AI. Aby zapewnić spójne stosowanie i egzekwowanie obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu oraz odpowiednich zasad i wymogów ustanowionych w unijnych aktach prawnych dotyczących usług finansowych, właściwe organy do celów nadzoru nad tymi aktami prawnymi i ich egzekwowania, w szczególności właściwe organy zdefiniowane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 46 oraz dyrektywach Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE 47, 2009/138/WE 48, 2013/36/UE 49, 2014/17/UE 50 i (UE) 2016/97 51, należy wyznaczyć w ramach ich odpowiednich kompetencji jako właściwe organy do celów nadzoru nad wykonywaniem niniejszego rozporządzenia, w tym do celów działań w zakresie nadzoru rynku, w odniesieniu do systemów AI dostarczanych lub wykorzystywanych przez objęte regulacją i nadzorem instytucje finansowe, chyba że państwa członkowskie zdecydują się wyznaczyć inny organ do wypełniania tych zadań związanych z nadzorem rynku. Te właściwe organy powinny mieć wszystkie uprawnienia wynikające z niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) 2019/1020 w celu egzekwowania wymogów i obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, w tym uprawnienia do prowadzenia działań ex post w zakresie nadzoru rynku, które można w stosownych przypadkach włączyć do ich istniejących mechanizmów i procedur nadzorczych na podstawie odpowiednich przepisów prawa Unii dotyczących usług finansowych. Należy przewidzieć, że – działając w charakterze organów nadzoru rynku na podstawie niniejszego rozporządzenia –krajowe organy odpowiedzialne za nadzór nad instytucjami kredytowymi uregulowanymi w dyrektywie 2013/36/UE, które uczestniczą w jednolitym mechanizmie nadzorczym ustanowionym rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 52, powinny niezwłocznie przekazywać Europejskiemu Bankowi Centralnemu wszelkie informacje zidentyfikowane w trakcie prowadzonych przez siebie działań w zakresie nadzoru rynku, które potencjalnie mogą mieć znaczenie dla Europejskiego Banku Centralnego z punktu widzenia określonych w tym rozporządzeniu zadań EBC dotyczących nadzoru ostrożnościowego. Aby dodatkowo zwiększyć spójność między niniejszym rozporządzeniem a przepisami mającymi zastosowanie do instytucji kredytowych uregulowanych w dyrektywie 2013/36/UE, niektóre obowiązki proceduralne dostawców związane z zarządzaniem ryzykiem, monitorowaniem po wprowadzeniu do obrotu oraz prowadzeniem dokumentacji należy również włączyć do istniejących obowiązków i procedur przewidzianych w dyrektywie 2013/36/UE. Aby uniknąć nakładania się przepisów, należy również przewidzieć ograniczone odstępstwa dotyczące systemu zarządzania jakością prowadzonego przez dostawców oraz obowiązku monitorowania nałożonego na podmioty stosujące systemy AI wysokiego ryzyka w zakresie, w jakim mają one zastosowanie do instytucji kredytowych uregulowanych w dyrektywie 2013/36/UE. Ten sam system powinien mieć zastosowanie do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz ubezpieczeniowych spółek holdingowych na podstawie dyrektywy 2009/138/WE oraz pośredników ubezpieczeniowych na mocy dyrektywy (UE) 2016/97, a także do innych rodzajów instytucji finansowych objętych wymogami dotyczącymi systemu zarządzania wewnętrznego, uzgodnień lub procedur ustanowionych zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa Unii dotyczącymi usług finansowych, w celu zapewnienia spójności i równego traktowania w sektorze finansowym.

Čeština

Právo Unie týkající se finančních služeb zahrnují pravidla a požadavky vnitřní správy a řízení rizik, které se vztahují na regulované finanční instituce v průběhu poskytování těchto služeb, včetně případů, kdy využívají systémy AI. V zájmu zajištění jednotného uplatňování a vymáhání povinností vyplývajících z tohoto nařízení a příslušných pravidel a požadavků právních předpisů Unie o finančních službách by měly být v rámci svých příslušných pravomocí jako příslušné orgány pro účely dohledu nad prováděním tohoto nařízení, včetně činností dozoru nad trhem ve vztahu k systémům AI poskytovaným nebo používaným finančními institucemi, které jsou předmětem regulace nebo dozoru, určeny příslušné orgány pro účely dohledu nad právními předpisy o finančních službách a jejich vymáhání, zejména příslušné orgány definované v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 46 a ve směrnicích Evropského parlamentu a Rady 2008/48/ES 47, 2009/138/ES 48, 2013/36/EU 49, 2014/17/EU 50 a (EU) 2016/97 51, ledaže se členské státy rozhodnou ke splnění těchto úkolů dozoru nad trhem určit orgán jiný. Tyto příslušné orgány by měly mít veškeré pravomoci podle tohoto nařízení a nařízení (EU) 2019/1020, aby mohly prosazovat požadavky a povinnosti podle tohoto nařízení, včetně pravomoci provádět následné činnosti dozoru nad trhem, které mohou být případně začleněny do jejich stávajících mechanismů a postupů dohledu podle příslušného práva Unie v oblasti finančních služeb. Je vhodné stanovit, že při jednání jakožto orgány dozoru nad trhem podle tohoto nařízení by vnitrostátní orgány odpovědné za dohled nad úvěrovými institucemi, na něž se vztahuje směrnice 2013/36/EU a které se účastní jednotného mechanismu dohledu zřízeného nařízením Rady (EU) č. 1024/2013 52, měly neprodleně podat Evropské centrální bance zprávu o veškerých informacích zjištěných v průběhu své činností v oblasti dozoru nad trhem, které by mohly mít potenciální význam pro úkoly Evropské centrální banky v oblasti obezřetnostního dohledu podle uvedeného nařízení. V zájmu dalšího posílení souladu mezi tímto nařízením a pravidly platnými pro úvěrové instituce podléhající směrnici 2013/36/EU je rovněž vhodné začlenit některé procesní povinnosti poskytovatelů v souvislosti s řízením rizik, monitorováním po uvedení na trh a dokumentací do stávajících povinností a postupů podle směrnice 2013/36/EU. Aby nedocházelo k překrývání, je třeba počítat rovněž s omezenými výjimkami ve vztahu k systému řízení kvality poskytovatelů a k povinnosti monitorování uložené zavádějícím subjektům vysoce rizikových systémů AI v rozsahu, v jakém se vztahují na úvěrové instituce podléhající směrnici 2013/36/EU. Stejný režim by se měl vztahovat na pojišťovny, zajišťovny a pojišťovací holdingové společnosti podle směrnice 2009/138/ES a na zprostředkovatele pojištění podle směrnice (EU) 2016/97 a na další typy finančních institucí, na něž se vztahují požadavky týkající se vnitřní správy, opatření nebo postupů zavedených podle příslušného práva Unie v oblasti finančních služeb, aby byla zajištěna soudržnost a rovné zacházení ve finančním sektoru.

Przypisy

  1. 46Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).
  2. 47Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.U. L 133 z 22.5.2008, s. 66).
  3. 48Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).
  4. 49Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).
  5. 50Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi i zmieniająca dyrektywy 2008/48/WE i 2013/36/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 34).
  6. 51Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/97 z dnia 20 stycznia 2016 r. w sprawie dystrybucji ubezpieczeń (Dz.U. L 26 z 2.2.2016, s. 19).
  7. 52Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).

Version history

The text is unchanged from the previous version.

Tekst w wersji przyjętej (stan na 1.08.2024) · CELEX 32024R1689