Poufność

1.   Komisja, organy nadzoru rynku i jednostki notyfikowane oraz wszelkie inne osoby fizyczne lub prawne zaangażowane w stosowanie niniejszego rozporządzenia przestrzegają, zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym, poufności informacji i danych uzyskanych podczas wykonywania swoich zadań i swojej działalności, aby w szczególności chronić:

a)	prawa własności intelektualnej oraz poufne informacje handlowe lub tajemnice przedsiębiorstwa osoby fizycznej lub prawnej, w tym kod źródłowy, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 57;

b)	skuteczne wdrożenie niniejszego rozporządzenia, w szczególności na potrzeby kontroli, postępowań lub audytów;

c)	interesy bezpieczeństwa publicznego i narodowego;

d)	przebieg postępowań karnych i administracyjnych;

e)	informacje niejawne zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym.

2.   Organy zaangażowane w stosowanie niniejszego rozporządzenia zgodnie z ust. 1 zwracają się z wnioskiem o przedstawienie wyłącznie takich danych, które są im bezwzględnie konieczne do oceny ryzyka stwarzanego przez systemy AI i do wykonywania ich uprawnień zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i z rozporządzeniem (UE) 2019/1020. Wprowadzają one odpowiednie i skuteczne środki w zakresie cyberbezpieczeństwa, aby chronić bezpieczeństwo i poufność uzyskanych informacji i danych oraz usuwają zebrane dane, gdy tylko przestaną one być potrzebne do celu, w jakim je uzyskano, zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii lub prawem krajowym.

3.   Bez uszczerbku dla ust. 1 i 2, informacji wymienianych na zasadzie poufności między właściwymi organami krajowymi oraz między właściwymi organami krajowymi a Komisją nie można ujawniać bez uprzedniej konsultacji z właściwym organem krajowym, który je przekazał, oraz z podmiotem stosującym, w przypadku gdy systemy AI wysokiego ryzyka, o których mowa w załączniku III pkt 1, 6 i 7, wykorzystują organy ścigania, organy kontroli granicznej, organy imigracyjne lub organy azylowe, jeżeli takie ujawnienie mogłoby zagrozić interesom bezpieczeństwa publicznego i narodowego. Ta wymiana informacji nie obejmuje wrażliwych danych operacyjnych związanych z działaniami organów ścigania, organów kontroli granicznej, organów imigracyjnych lub azylowych.

Jeżeli dostawcami systemów AI wysokiego ryzyka, o których mowa w załączniku III pkt 1, 6 lub 7, są organy ścigania, organy imigracyjne lub organy azylowe, dokumentację techniczną, o której mowa w załączniku IV, przechowuje się w siedzibie tych organów. Organy te zapewniają, aby organy nadzoru rynku, o których mowa odpowiednio w art. 74 ust. 8 i 9, mogły uzyskać na wniosek natychmiastowy dostęp do tej dokumentacji lub otrzymać jej kopię. Dostęp do tej dokumentacji lub jej kopii zastrzeżony jest wyłączenia dla pracowników organu nadzoru rynku posiadających poświadczenie bezpieczeństwa na odpowiednim poziomie.

4.   Ust. 1, 2 i 3 nie mają wpływu na prawa i obowiązki Komisji, państw członkowskich i ich odpowiednich organów, a także jednostek notyfikowanych, w zakresie wymiany informacji i rozpowszechnianie ostrzeżeń, w tym w kontekście współpracy transgranicznej; nie mają one również wpływu na obowiązki zainteresowanych stron w zakresie udzielania informacji zgodnie z prawem karnym państw członkowskich.

5.   Komisja i państwa członkowskie mogą, w razie potrzeby i zgodnie z odpowiednimi postanowieniami umów międzynarodowych i handlowych, wymieniać informacje poufne z organami regulacyjnymi państw trzecich, z którymi zawarły dwustronne lub wielostronne porozumienia o poufności gwarantujące odpowiedni stopień poufności.

(1)   Die Kommission, die Marktüberwachungsbehörden und die notifizierten Stellen sowie alle anderen natürlichen oder juristischen Personen, die an der Anwendung dieser Verordnung beteiligt sind, wahren gemäß dem Unionsrecht oder dem nationalen Recht die Vertraulichkeit der Informationen und Daten, in deren Besitz sie bei der Ausführung ihrer Aufgaben und Tätigkeiten gelangen, sodass insbesondere Folgendes geschützt ist:

a)	die Rechte des geistigen Eigentums sowie vertrauliche Geschäftsinformationen oder Geschäftsgeheimnisse natürlicher oder juristischer Personen, einschließlich Quellcodes, mit Ausnahme der in Artikel 5 der Richtlinie (EU) 2016/943 des Europäischen Parlaments und des Rates 57;

b)	die wirksame Durchführung dieser Verordnung, insbesondere für die Zwecke von Inspektionen, Untersuchungen oder Audits;

c)	öffentliche und nationale Sicherheitsinteressen;

d)	die Durchführung von Straf- oder Verwaltungsverfahren;

e)	gemäß dem Unionsrecht oder dem nationalen Recht als Verschlusssache eingestufte Informationen.

(2)   Die gemäß Absatz 1 an der Anwendung dieser Verordnung beteiligten Behörden fragen nur Daten an, die für die Bewertung des von KI-Systemen ausgehenden Risikos und für die Ausübung ihrer Befugnisse in Übereinstimmung mit dieser Verordnung und mit der Verordnung (EU) 2019/1020 unbedingt erforderlich sind. Sie ergreifen angemessene und wirksame Cybersicherheitsmaßnahmen zum Schutz der Sicherheit und Vertraulichkeit der erlangten Informationen und Daten und löschen im Einklang mit dem geltenden Unionsrecht oder nationalen Recht die erhobenen Daten, sobald sie für den Zweck, für den sie erlangt wurden, nicht mehr benötigt werden.

(3)   Unbeschadet der Absätze 1 und 2 darf der Austausch vertraulicher Informationen zwischen den zuständigen nationalen Behörden untereinander oder zwischen den zuständigen nationalen Behörden und der Kommission nicht ohne vorherige Rücksprache mit der zuständigen nationalen Behörde, von der die Informationen stammen, und dem Betreiber offengelegt werden, sofern die in Anhang III Nummer 1, 6 oder 7 genannten Hochrisiko-KI-Systeme von Strafverfolgungs-, Grenzschutz-, Einwanderungs- oder Asylbehörden verwendet werden und eine solche Offenlegung die öffentlichen und nationalen Sicherheitsinteressen gefährden könnte. Dieser Informationsaustausch erstreckt sich nicht auf sensible operative Daten zu den Tätigkeiten von Strafverfolgungs-, Grenzschutz-, Einwanderungs- oder Asylbehörden.

Handeln Strafverfolgungs-, Einwanderungs- oder Asylbehörden als Anbieter von in Anhang III Nummer 1, 6 oder 7 genannten Hochrisiko-KI-Systemen, so verbleibt die technische Dokumentation nach Anhang IV in den Räumlichkeiten dieser Behörden. Diese Behörden sorgen dafür, dass die in Artikel 74 Absätze 8 und 9 genannten Marktüberwachungsbehörden auf Anfrage unverzüglich Zugang zu dieser Dokumentation oder eine Kopie davon erhalten. Zugang zu dieser Dokumentation oder zu einer Kopie davon darf nur das Personal der Marktüberwachungsbehörde erhalten, das über eine entsprechende Sicherheitsfreigabe verfügt.

(4)   Die Absätze 1, 2 und 3 dürfen sich weder auf die Rechte oder Pflichten der Kommission, der Mitgliedstaaten und ihrer einschlägigen Behörden sowie der notifizierten Stellen in Bezug auf den Informationsaustausch und die Weitergabe von Warnungen, einschließlich im Rahmen der grenzüberschreitenden Zusammenarbeit, noch auf die Pflichten der betreffenden Parteien auswirken, Informationen auf der Grundlage des Strafrechts der Mitgliedstaaten bereitzustellen.

(5)   Die Kommission und die Mitgliedstaaten können erforderlichenfalls und im Einklang mit den einschlägigen Bestimmungen internationaler Übereinkommen und Handelsabkommen mit Regulierungsbehörden von Drittstaaten, mit denen sie bilaterale oder multilaterale Vertraulichkeitsvereinbarungen getroffen haben und die ein angemessenes Niveau an Vertraulichkeit gewährleisten, vertrauliche Informationen austauschen.