Obowiązki podmiotów stosujących systemy AI wysokiego ryzyka

1.   Podmioty stosujące systemy AI wysokiego ryzyka podejmują – na podstawie ust. 3 i 6 – odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu zapewnienia, aby systemy takie były wykorzystywane zgodnie z dołączoną do nich instrukcją obsługi.

2.   Podmioty stosujące powierzają sprawowanie nadzoru ze strony człowieka osobom fizycznym, które mają niezbędne kompetencje, przeszkolenie i uprawnienia, a także niezbędne wsparcie.

3.   Obowiązki ustanowione w ust. 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla innych obowiązków podmiotu stosującego wynikających z prawa Unii lub prawa krajowego oraz dla przysługującej podmiotowi stosującemu swobody organizowania swoich zasobów własnych i działań w celu wdrożenia wskazanych przez dostawcę środków nadzoru ze strony człowieka.

4.   Bez uszczerbku dla ust. 1 i 2 podmiot stosujący zapewnia, w zakresie, w jakim sprawuje on kontrolę nad danymi wejściowymi, adekwatność i wystarczającą reprezentatywność danych wejściowych w odniesieniu do przeznaczenia systemu AI wysokiego ryzyka.

5.   Podmioty stosujące monitorują działanie systemu AI wysokiego ryzyka w oparciu o instrukcję obsługi i w stosownych przypadkach informują dostawców zgodnie z art. 72. W przypadku gdy podmioty stosujące mają powody uważać, że wykorzystanie systemu AI wysokiego ryzyka zgodnie z instrukcją obsługi może powodować, że ten system AI będzie stwarzał ryzyko w rozumieniu art. 79 ust. 1, bez zbędnej zwłoki informują o tym dostawcę lub dystrybutora oraz odpowiedni organ nadzoru rynku i zawieszają wykorzystywanie systemu. W przypadku gdy podmioty stosujące stwierdziły wystąpienie poważnego incydentu, natychmiast informują o tym incydencie najpierw dostawcę, a następnie importera lub dystrybutora oraz odpowiednie organy nadzoru rynku. Jeżeli podmiot stosujący nie jest w stanie skontaktować się z dostawcą, art. 73 stosuje się odpowiednio. Obowiązek ten nie obejmuje wrażliwych danych operacyjnych podmiotów stosujących systemy AI będących organami ścigania.

W odniesieniu do podmiotów stosujących będących instytucjami finansowymi, które podlegają wymogom dotyczącym ich systemu zarządzania wewnętrznego, uzgodnień lub procedur na podstawie przepisów prawa Unii dotyczących usług finansowych, obowiązek w zakresie monitorowania, o którym mowa w akapicie pierwszym, uznaje się za spełniony w przypadku zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi uzgodnień, procedur i mechanizmów zarządzania wewnętrznego na podstawie odpowiednich przepisów dotyczących usług finansowych.

6.   Podmioty stosujące systemy AI wysokiego ryzyka przechowują generowane automatycznie przez system AI wysokiego ryzyka rejestry zdarzeń – w zakresie, w jakim rejestry te znajdują się pod ich kontrolą – przez stosowny ze względu na przeznaczenie danego systemu AI wysokiego ryzyka okres, wynoszący co najmniej sześć miesięcy, o ile mające zastosowanie prawo Unii lub prawo krajowe, w szczególności prawo Unii dotyczące ochrony danych osobowych, nie stanowi inaczej.

Podmioty stosujące będące instytucjami finansowymi, które podlegają wymogom dotyczącym ich systemu zarządzania wewnętrznego, uzgodnień lub procedur na podstawie przepisów prawa Unii dotyczących usług finansowych, prowadzą rejestry zdarzeń jako część dokumentacji prowadzonej na podstawie odpowiednich unijnych przepisów dotyczących usług finansowych.

7.   Przed oddaniem do użytku lub wykorzystaniem systemu AI wysokiego ryzyka w miejscu pracy podmioty stosujące będące pracodawcami informują przedstawicieli pracowników i pracowników, których to dotyczy, że będzie w stosunku do nich wykorzystywany system AI wysokiego ryzyka. Informacje te przekazuje się, w stosownych przypadkach, zgodnie z zasadami i procedurami ustanowionymi w prawie Unii i prawie krajowym oraz praktyką w zakresie informowania pracowników i ich przedstawicieli.

8.   Podmioty stosujące systemy AI wysokiego ryzyka, będące publicznymi organami lub instytucjami, organami i jednostkami organizacyjnymi Unii, spełniają obowiązki rejestracji, o których mowa w art. 49. Jeżeli takie podmioty stosujące ustalą, że system AI wysokiego ryzyka, który zamierzają wykorzystywać, nie został zarejestrowany w bazie danych UE, o której mowa w art. 71, nie stosują tego systemu i informują o tym dostawcę lub dystrybutora.

9.   W stosownych przypadkach, podmioty stosujące systemy AI wysokiego ryzyka korzystają z informacji przekazanych na podstawie art. 13 niniejszego rozporządzenia, aby spełnić spoczywając na nich obowiązki przeprowadzenia oceny skutków dla ochrony danych zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) 2016/679 lub art. 27 dyrektywy (UE) 2016/680.

10.   Bez uszczerbku dla dyrektywy (UE) 2016/680, w ramach postępowania przygotowawczego dotyczącego ukierunkowanego poszukiwania osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa lub skazanej za popełnienie przestępstwa podmiot stosujący system AI wysokiego ryzyka do celów zdalnej identyfikacji biometrycznej post factum zwraca się – ex ante lub bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 48 godzin – do organu wymiaru sprawiedliwości lub organu administracyjnego, którego decyzja jest wiążąca i podlega kontroli sądowej, z wnioskiem o zezwolenie na wykorzystanie tego systemu, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest on wykorzystywany do wstępnej identyfikacji potencjalnego podejrzanego w oparciu o obiektywne i możliwe do zweryfikowania fakty bezpośrednio związane z przestępstwem. Każde wykorzystanie takiego systemu musi być ograniczone do tego, co jest bezwzględnie konieczne do prowadzenia postępowań przygotowawczych w sprawie konkretnego przestępstwa.

W przypadku gdy wniosek o zezwolenie, o którym mowa w akapicie pierwszym, zostanie odrzucony, korzystanie z systemu zdalnej identyfikacji biometrycznej post factum, będące przedmiotem wniosku o zezwolenie, zostaje wstrzymane ze skutkiem natychmiastowym, a dane osobowe związane z wykorzystaniem systemu AI wysokiego ryzyka, w odniesieniu do którego złożono wniosek o zezwolenie, zostają usunięte.

W żadnym przypadku taki system AI wysokiego ryzyka służący do zdalnej identyfikacji biometrycznej post factum nie może być wykorzystywany do celów ścigania przestępstw w sposób nieukierunkowany, bez związku z przestępstwem, postępowaniem karnym, rzeczywistym i obecnym lub rzeczywistym i dającym się przewidzieć zagrożeniem popełnieniem przestępstwa lub poszukiwaniem konkretnej osoby zaginionej. Zapewnia się, aby organy ścigania mogły wydać żadnej decyzji wywołującej niepożądane skutki prawne dla danej osoby wyłącznie na podstawie wyników uzyskanych z systemu zdalnej identyfikacji biometrycznej post factum.

Niniejszy ustęp pozostaje bez uszczerbku dla art. 9 rozporządzenia (UE) 2016/679 i art. 10 dyrektywy (UE) 2016/680 w odniesieniu do przetwarzania danych biometrycznych.

Niezależnie od celu lub podmiotu stosującego każde wykorzystanie takich systemów AI wysokiego ryzyka musi zostać udokumentowane w odpowiednich aktach policyjnych i udostępnione na wniosek właściwego organu nadzoru rynku i krajowemu organowi ochrony danych, z wyłączeniem ujawniania wrażliwych danych operacyjnych związanych ze ściganiem przestępstw. Niniejszy akapit pozostaje bez uszczerbku dla uprawnień powierzonych organom nadzorczym dyrektywą (UE) 2016/680.

Podmioty stosujące przedkładają właściwym organom nadzoru rynku i krajowym organom ochrony danych roczne sprawozdania dotyczące wykorzystania przez nie systemów zdalnej identyfikacji biometrycznej post factum, z wyłączeniem ujawniania wrażliwych danych operacyjnych związanych ze ściganiem przestępstw. Sprawozdania te mogą zostać zagregowane w celu uwzględnienia stosowania więcej niż jednego systemu.

Państwa członkowskie mogą wprowadzić, zgodnie z prawem Unii, bardziej restrykcyjne przepisy dotyczące korzystania z systemów zdalnej identyfikacji biometrycznej post factum.

11.   Bez uszczerbku dla art. 50 niniejszego rozporządzenia podmioty stosujące systemy wysokiego ryzyka, o których mowa w załączniku III, które to podmioty podejmują decyzje lub uczestniczą w podejmowaniu decyzji dotyczących osób fizycznych, informują osoby fizyczne o tym, że jest w stosunku do nich wykorzystywany system AI wysokiego ryzyka. W przypadku systemów AI wysokiego ryzyka wykorzystywanych do celów ścigania przestępstw stosuje się art. 13 dyrektywy (UE) 2016/680.

12.   Podmioty stosujące współpracują z odpowiednimi właściwymi organami przy wszelkich działaniach, które organy te podejmują w odniesieniu do systemu AI wysokiego ryzyka, w celu wykonywania niniejszego rozporządzenia.

1.   Subjekty nasadzujúce vysokorizikové systémy AI prijmú vhodné technické a organizačné opatrenia s cieľom zabezpečiť, aby používali takéto systémy v súlade s návodom na použitie, ktorý je k nim priložený, a to podľa odsekov 3 a 6.

2.   Nasadzujúce subjekty pridelia ľudský dohľad fyzickým osobám, ktoré majú potrebnú spôsobilosť, odbornú prípravu a právomoci, ako aj nevyhnutnú podporu.

3.   Povinnosťami uvedenými v odsekoch 1 a 2 nie sú dotknuté iné povinnosti nasadzujúceho subjektu vyplývajúce z práva Únie alebo vnútroštátneho práva ani slobodné rozhodovanie nasadzujúceho subjektu pri organizovaní svojich vlastných zdrojov a činností na účely vykonávania opatrení na zabezpečenie ľudského dohľadu, ako ich uviedol poskytovateľ.

4.   Bez toho, aby boli dotknuté odseky 1 a 2, a pokiaľ má nasadzujúci subjekt kontrolu nad vstupnými údajmi, tento nasadzujúci subjekt zabezpečí, aby vstupné údaje boli relevantné a dostatočne reprezentatívne z hľadiska zamýšľaného účelu vysokorizikového systému AI.

5.   Nasadzujúce subjekty monitorujú prevádzku vysokorizikového systému AI na základe návodu na použitie, a ak je to relevantné, informujú poskytovateľov v súlade s článkom 72. Ak majú nasadzujúce subjekty dôvod domnievať sa, že používanie vysokorizikového systému AI v súlade s návodom môže viesť k tomu, že uvedený systém AI predstavuje riziko v zmysle článku 79 ods. 1, bez zbytočného odkladu informujú poskytovateľa alebo distribútora a relevantný orgán dohľadu nad trhom a používanie tohto systému pozastavia. Ak nasadzujúce subjekty zistia závažný incident, bezodkladne o tom najprv informujú poskytovateľa a potom dovozcu alebo distribútora a príslušné orgány dohľadu nad trhom. V prípade, že nasadzujúci subjekt nedokáže poskytovateľa kontaktovať, uplatňuje sa mutatis mutandis článok 73. Táto povinnosť sa nevzťahuje na citlivé operačné údaje subjektov nasadzujúcich systémy AI, ktoré sú orgánmi presadzovania práva.

V prípade nasadzujúcich subjektov, ktoré sú finančnými inštitúciami, na ktoré sa vzťahujú požiadavky týkajúce sa ich vnútornej správy a riadenia, dojednaní alebo postupov podľa práva Únie v oblasti finančných služieb, sa monitorovacia povinnosť stanovená v prvom pododseku považuje za splnenú, ak sú dodržané pravidlá týkajúce sa vnútornej správy a riadenia, postupov a mechanizmov podľa príslušného práva v oblasti finančných služieb.

6.   Subjekty nasadzujúce vysokorizikové systémy AI uchovávajú logy automaticky generované týmto vysokorizikovým systémom AI, pokiaľ sú takéto logy pod ich kontrolou, počas obdobia primeraného zamýšľanému účelu vysokorizikového systému AI, a to najmenej šesť mesiacov, ak sa v uplatniteľnom práve Únie alebo vo vnútroštátnom práve, najmä v práve Únie o ochrane osobných údajov nestanovuje inak.

Nasadzujúce subjekty, ktoré sú finančnými inštitúciami, a na ktoré sa vzťahujú požiadavky týkajúce sa ich vnútornej správy a riadenia, dojednaní alebo postupov podľa práva Únie v oblasti finančných služieb, uchovávajú logy ako súčasť dokumentácie uchovávanej v súlade s príslušným právom Únie v oblasti finančných služieb.

7.   Pred uvedením vysokorizikového systému AI do prevádzky alebo používaním na pracovisku nasadzujúce subjekty, ktoré sú zamestnávateľmi, informujú zástupcov pracovníkov a dotknutých pracovníkov o tom, že budú vystavení používaniu vysokorizikového systému AI. Tieto informácie sa v uplatniteľných prípadoch poskytujú v súlade s pravidlami a postupmi stanovenými v práve Únie a vo vnútroštátnom práve a praxi v oblasti informovania pracovníkov a ich zástupcov.

8.   Subjekty nasadzujúce vysokorizikové systémy AI, ktoré sú orgánmi verejnej moci alebo inštitúciami, orgánmi, úradmi alebo agentúrami Únie, plnia povinnosti týkajúce sa registrácie uvedené v článku 49. Ak nasadzujúce subjekty zistia, že vysokorizikový systém AI, ktorý plánujú používať, nebol zaregistrovaný v databáze Únie uvedenej v článku 71, nepoužívajú tento systém a informujú o tom poskytovateľa alebo distribútora.

9.   Na splnenie svojej povinnosti vykonať posúdenie vplyvu na ochranu údajov podľa článku 35 nariadenia (EÚ) 2016/679 alebo článku 27 smernice (EÚ) 2016/680 subjekty nasadzujúce vysokorizikové systémy AI podľa okolností využijú informácie poskytnuté podľa článku 13 tohto nariadenia.

10.   Bez toho, aby bola dotknutá smernica (EÚ) 2016/680, subjekt nasadzujúci vysokorizikový systém AI na účely následnej diaľkovej biometrickej identifikácie v rámci vyšetrovania v prípade cieleného pátrania po osobe podozrivej zo spáchania trestného činu alebo z tohto dôvodu odsúdenej požiada ex ante alebo bez zbytočného odkladu a najneskôr do 48 hodín o povolenie justičného orgánu alebo správneho orgánu, ktorého rozhodnutie je záväzné a podlieha súdnemu preskúmaniu, o použitie tohto systému, s výnimkou prípadov, keď sa systém používa na počiatočnú identifikáciu potenciálnej podozrivej osoby na základe objektívnych a overiteľných skutočností priamo súvisiacich s trestným činom. Každé použitie sa obmedzuje na to, čo je nevyhnutne potrebné na vyšetrovanie konkrétneho trestného činu.

Ak sa povolenie požadované podľa prvého pododseku zamietne, používanie systému následnej diaľkovej biometrickej identifikácie súvisiace s týmto požadovaným povolením sa s okamžitou účinnosťou zastaví a osobné údaje súvisiace s používaním vysokorizikového systému AI, pre ktoré sa povolenie žiadalo, sa vymažú.

Takýto vysokorizikový systém AI na následnú diaľkovú biometrickú identifikáciu sa v žiadnom prípade nepoužíva na účely presadzovania práva necieleným spôsobom, bez akejkoľvek súvislosti s trestným činom, trestným konaním, skutočnou a existujúcou alebo skutočnou a predvídateľnou hrozbou trestného činu alebo pátraním po konkrétnej nezvestnej osobe. Zabezpečí sa, aby orgány presadzovania práva nemohli prijať žiadne rozhodnutie, ktoré má nepriaznivé právne účinky na danú osobu, a to výlučne na základe výstupu takýchto systémov následnej diaľkovej biometrickej identifikácie.

Týmto odsekom nie je dotknutý článok 9 nariadenia (EÚ) 2016/679 a článok 10 smernice (EÚ) 2016/680 týkajúce sa spracúvania biometrických údajov.

Bez ohľadu na účel alebo nasadzujúci subjekt sa každé použitie týchto vysokorizikových systémov AI zdokumentuje v príslušnom policajnom spise a na požiadanie sa sprístupní relevantnému orgánu dohľadu nad trhom a vnútroštátnemu orgánu pre ochranu údajov, s výnimkou zverejnenia citlivých operačných údajov týkajúcich sa presadzovania práva. Týmto pododsekom nie sú dotknuté právomoci, ktoré sa smernicou (EÚ) 2016/680 udeľujú orgánom dohľadu.

Nasadzujúce subjekty predkladajú relevantným orgánom dohľadu nad trhom a vnútroštátnym orgánom pre ochranu údajov výročné správy o ich používaní systémov následnej diaľkovej biometrickej identifikácie s výnimkou zverejňovania citlivých operačných údajov týkajúcich sa presadzovania práva. Správy možno agregovať tak, aby zahŕňali viac ako len jedno nasadenie.

Členské štáty môžu v súlade s právom Únie zaviesť prísnejšie právne predpisy pre používanie systémov následnej diaľkovej biometrickej identifikácie.

11.   Bez toho, aby bol dotknutý článok 50 tohto nariadenia, subjekty nasadzujúce vysokorizikové systémy AI uvedené v prílohe III, ktoré prijímajú rozhodnutia alebo pomáhajú pri prijímaní rozhodnutí týkajúcich sa fyzických osôb, informujú tieto fyzické osoby o tom, že sa na ne vzťahuje používanie vysokorizikového systému AI. Na vysokorizikové systémy AI používané na účely presadzovania práva sa uplatňuje článok 13 smernice (EÚ) 2016/680.

12.   Nasadzujúce subjekty spolupracujú s relevantnými príslušnými orgánmi na každom opatrení, ktoré tieto orgány prijmú v súvislosti s vysokorizikovým systémom AI s cieľom vykonávať toto nariadenie.