Considerando 158

Il diritto dell'Unione in materia di servizi finanziari comprende regole e requisiti in materia di governance interna e di gestione dei rischi che sono applicabili agli istituti finanziari regolamentati durante la fornitura di tali servizi, anche quando si avvalgono di sistemi di IA. Al fine di garantire la coerenza dell'applicazione e dell'esecuzione degli obblighi previsti dal presente regolamento e delle regole e dei requisiti pertinenti degli atti giuridici dell'Unione in materia di servizi finanziari, è opportuno che le autorità competenti del controllo e dell'esecuzione di tali atti giuridici, in particolare le autorità competenti quali definite al regolamento (UE) n, 575/2013 del Parlamento europeo e del Consiglio ⁴⁶ e alle direttive 2008/48/CE ⁴⁷, 2009/138/CE ⁴⁸, 2013/36/UE ⁴⁹, 2014/17/UE ⁵⁰ e (UE) 2016/97 ⁵¹ del Parlamento europeo e del Consiglio, siano designate, nell'ambito delle rispettive competenze, quali autorità competenti ai fini del controllo dell'attuazione del presente regolamento, anche in relazione alle attività di vigilanza del mercato, per quanto riguarda i sistemi di IA forniti o utilizzati da istituti finanziari regolamentati e sottoposti a vigilanza, a meno che gli Stati membri non decidano di designare un'altra autorità per svolgere tali compiti di vigilanza del mercato. Tali autorità competenti dovrebbero disporre di tutti i poteri a norma del presente regolamento e del regolamento (UE) 2019/1020 per far rispettare i requisiti e gli obblighi del presente regolamento, compresi i poteri per svolgere attività di vigilanza del mercato ex post che possono essere integrate, se del caso, nei rispettivi meccanismi e nelle rispettive procedure di vigilanza esistenti a norma del pertinente diritto dell'Unione in materia di servizi finanziari. È opportuno prevedere che, quando agiscono in qualità di autorità di vigilanza del mercato a norma del presente regolamento, le autorità nazionali responsabili della vigilanza degli enti creditizi disciplinati nel quadro della direttiva 2013/36/UE, che partecipano al meccanismo di vigilanza unico istituito dal regolamento (UE) n, 1024/2013 del Consiglio ⁵², comunichino senza ritardo alla Banca centrale europea qualsiasi informazione individuata nel corso delle attività di vigilanza del mercato che possa essere di potenziale interesse per i compiti in materia di vigilanza prudenziale della Banca centrale europea specificati in tale regolamento. Per migliorare ulteriormente la coerenza tra il presente regolamento e le regole applicabili agli enti creditizi disciplinati dalla direttiva 2013/36/UE, è altresì opportuno integrare negli obblighi e nelle procedure esistenti a norma di tale direttiva alcuni degli obblighi procedurali dei fornitori in materia di gestione dei rischi, monitoraggio successivo all'immissione sul mercato e documentazione. Al fine di evitare sovrapposizioni, è opportuno prevedere deroghe limitate anche in relazione al sistema di gestione della qualità dei fornitori e all'obbligo di monitoraggio imposto ai deployer dei sistemi di IA ad alto rischio nella misura in cui si applicano agli enti creditizi disciplinati dalla direttiva 2013/36/UE. Lo stesso regime dovrebbe applicarsi alle imprese di assicurazione e di riassicurazione e alle società di partecipazione assicurativa ai sensi della direttiva 2009/138/CE nonché agli intermediari assicurativi ai sensi della direttiva (UE) 2016/97 e ad altri tipi di istituti finanziari soggetti a requisiti in materia di governance, dispositivi o processi interni stabiliti a norma del pertinente diritto dell'Unione in materia di servizi finanziari per garantire coerenza e parità di trattamento nel settore finanziario.

Przepisy prawa Unii dotyczące usług finansowych obejmują zasady i wymogi dotyczące zarządzania wewnętrznego i zarządzania ryzykiem, które mają zastosowanie do regulowanych instytucji finansowych podczas świadczenia tych usług, w tym wówczas, gdy korzystają one z systemów AI. Aby zapewnić spójne stosowanie i egzekwowanie obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu oraz odpowiednich zasad i wymogów ustanowionych w unijnych aktach prawnych dotyczących usług finansowych, właściwe organy do celów nadzoru nad tymi aktami prawnymi i ich egzekwowania, w szczególności właściwe organy zdefiniowane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 ⁴⁶ oraz dyrektywach Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE ⁴⁷, 2009/138/WE ⁴⁸, 2013/36/UE ⁴⁹, 2014/17/UE ⁵⁰ i (UE) 2016/97 ⁵¹, należy wyznaczyć w ramach ich odpowiednich kompetencji jako właściwe organy do celów nadzoru nad wykonywaniem niniejszego rozporządzenia, w tym do celów działań w zakresie nadzoru rynku, w odniesieniu do systemów AI dostarczanych lub wykorzystywanych przez objęte regulacją i nadzorem instytucje finansowe, chyba że państwa członkowskie zdecydują się wyznaczyć inny organ do wypełniania tych zadań związanych z nadzorem rynku. Te właściwe organy powinny mieć wszystkie uprawnienia wynikające z niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) 2019/1020 w celu egzekwowania wymogów i obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, w tym uprawnienia do prowadzenia działań ex post w zakresie nadzoru rynku, które można w stosownych przypadkach włączyć do ich istniejących mechanizmów i procedur nadzorczych na podstawie odpowiednich przepisów prawa Unii dotyczących usług finansowych. Należy przewidzieć, że – działając w charakterze organów nadzoru rynku na podstawie niniejszego rozporządzenia –krajowe organy odpowiedzialne za nadzór nad instytucjami kredytowymi uregulowanymi w dyrektywie 2013/36/UE, które uczestniczą w jednolitym mechanizmie nadzorczym ustanowionym rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 ⁵², powinny niezwłocznie przekazywać Europejskiemu Bankowi Centralnemu wszelkie informacje zidentyfikowane w trakcie prowadzonych przez siebie działań w zakresie nadzoru rynku, które potencjalnie mogą mieć znaczenie dla Europejskiego Banku Centralnego z punktu widzenia określonych w tym rozporządzeniu zadań EBC dotyczących nadzoru ostrożnościowego. Aby dodatkowo zwiększyć spójność między niniejszym rozporządzeniem a przepisami mającymi zastosowanie do instytucji kredytowych uregulowanych w dyrektywie 2013/36/UE, niektóre obowiązki proceduralne dostawców związane z zarządzaniem ryzykiem, monitorowaniem po wprowadzeniu do obrotu oraz prowadzeniem dokumentacji należy również włączyć do istniejących obowiązków i procedur przewidzianych w dyrektywie 2013/36/UE. Aby uniknąć nakładania się przepisów, należy również przewidzieć ograniczone odstępstwa dotyczące systemu zarządzania jakością prowadzonego przez dostawców oraz obowiązku monitorowania nałożonego na podmioty stosujące systemy AI wysokiego ryzyka w zakresie, w jakim mają one zastosowanie do instytucji kredytowych uregulowanych w dyrektywie 2013/36/UE. Ten sam system powinien mieć zastosowanie do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz ubezpieczeniowych spółek holdingowych na podstawie dyrektywy 2009/138/WE oraz pośredników ubezpieczeniowych na mocy dyrektywy (UE) 2016/97, a także do innych rodzajów instytucji finansowych objętych wymogami dotyczącymi systemu zarządzania wewnętrznego, uzgodnień lub procedur ustanowionych zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa Unii dotyczącymi usług finansowych, w celu zapewnienia spójności i równego traktowania w sektorze finansowym.