Considérant 131

Afin de faciliter les travaux de la Commission et des États membres dans le domaine de l’IA et d’accroître la transparence à l’égard du public, les fournisseurs de systèmes d’IA à haut risque autres que ceux liés à des produits relevant du champ d’application de la législation d’harmonisation existante de l’Union en la matière, ainsi que les fournisseurs qui considèrent qu’un système d’IA inscrit sur la liste des cas d’utilisation à haut risque dans une annexe du présent règlement n’est pas à haut risque sur la base d’une dérogation, devraient être tenus de s’enregistrer eux-mêmes et d’enregistrer les informations relatives à leur système d’IA dans une base de données de l’UE, qui sera établie et gérée par la Commission. Avant d’utiliser un système d’IA inscrit sur la liste des cas d’utilisation à haut risque dans une annexe du présent règlement, les déployeurs de systèmes d’IA à haut risque qui sont des autorités, des agences ou des organismes publics devraient s’enregistrer dans une telle base de données et sélectionner le système qu’ils envisagent d’utiliser. Les autres déployeurs devraient être autorisés à le faire volontairement. Cette section de la base de données de l’UE devrait être accessible au public sans frais, et les informations qu’elle contient devraient être consultables grâce à une navigation aisée et être facilement compréhensibles et lisibles par machine. La base de données de l’UE devrait également être conviviale, par exemple en offrant des fonctionnalités de recherche, y compris par mots-clés, afin de permettre au grand public de trouver les informations pertinentes devant être transmises au moment de l’enregistrement des systèmes d’IA à haut risque et les informations sur le cas d’utilisation de systèmes d’IA à haut risque, énoncés dans une annexe du présent règlement, auquel les systèmes d’IA à haut risque correspondent. Toute modification substantielle de systèmes d’IA à haut risque devrait également être enregistrée dans la base de données de l’UE. En ce qui concerne les systèmes d’IA à haut risque dans les domaines des activités répressives, de la migration, de l’asile et de la gestion des contrôles aux frontières, les obligations en matière d’enregistrement devraient être remplies dans une section non publique sécurisée de la base de données de l’UE. L’accès à la section non publique sécurisée devrait être strictement réservé à la Commission, ainsi qu’aux autorités de surveillance du marché pour ce qui est de la section nationale de cette base de données les concernant. Les systèmes d’IA à haut risque dans le domaine des infrastructures critiques ne devraient être enregistrés qu’au niveau national. La Commission devrait faire fonction de responsable du traitement pour la base de données de l’UE, conformément au règlement (UE) 2018/1725. Afin de garantir que la base de données de l’UE soit pleinement opérationnelle une fois déployée, la procédure de création de la base de données devrait prévoir le développement de spécifications fonctionnelles par la Commission et un rapport d’audit indépendant. La Commission devrait tenir compte des risques liés à la cybersécurité dans l’accomplissement de ses missions en tant que responsable du traitement des données dans la base de données de l’UE. Afin de maximiser la disponibilité et l’utilisation de la base de données de l’UE, y compris les informations mises à disposition par son intermédiaire, la base de données de l’UE devrait être conforme aux exigences prévues par la directive (UE) 2019/882.

Aby ułatwić pracę Komisji i państw członkowskich w dziedzinie AI, jak również zwiększyć przejrzystość wobec ogółu społeczeństwa, dostawców systemów AI wysokiego ryzyka innych niż te, które są powiązane z produktami objętymi zakresem stosowania odpowiedniego obowiązującego unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego, a także dostawców, którzy uznają, że w związku z odstępstwem system AI wymieniony w wykazie przypadków wykorzystania stanowiących wysokie ryzyko zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia nie jest systemem wysokiego ryzyka, należy zobowiązać, by dokonali swojej rejestracji oraz rejestracji informacji na temat swoich systemów AI w bazie danych UE, która zostanie utworzona i będzie zarządzana przez Komisję. Przed wykorzystaniem systemu AI wymienionego w wykazie przypadków wykorzystania stanowiących wysokie ryzyko zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia będące publicznymi organami, agencjami lub jednostkami organizacyjnymi podmioty stosujące systemy AI wysokiego ryzyka powinny dokonać swojej rejestracji w tej bazie danych i wybrać system, który zamierzają wykorzystywać. Inne podmioty stosujące powinny być uprawnione do uczynienia tego dobrowolnie. Ta sekcja bazy danych UE powinna być publicznie dostępna, nieodpłatna, informacje powinny być łatwe do odnalezienia, zrozumiałe i nadające się do odczytu maszynowego. Ta baza danych UE powinna być również przyjazna dla użytkownika, na przykład poprzez zapewnienie funkcji wyszukiwania, w tym za pomocą słów kluczowych, co umożliwi ogółowi społeczeństwa znalezienie istotnych informacji przedkładanych przy rejestracji systemów AI wysokiego ryzyka, oraz informacji na temat przypadków wykorzystywania systemów AI wysokiego ryzyka, określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia, któremu odpowiadają poszczególne systemy AI wysokiego ryzyka. W unijnej bazie danych UE powinno się też rejestrować wszelkie istotne zmiany systemów sztucznej inteligencji wysokiego ryzyka. W przypadku systemów AI wysokiego ryzyka w obszarze ścigania przestępstw, zarządzania migracją, azylem i kontrolą graniczną obowiązkowej rejestracji należy dokonać w bezpiecznej niepublicznej sekcji bazy danych. Dostęp do tej bezpiecznej niepublicznej sekcji powinna posiadać tylko i wyłącznie Komisja i organy nadzoru rynku w odniesieniu do ich krajowej sekcji bazy danych UE. Systemy AI wysokiego ryzyka w obszarze infrastruktury krytycznej powinny być rejestrowane wyłącznie na poziomie krajowym. Komisja powinna być administratorem bazy danych UE zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1725. Aby zapewnić pełną funkcjonalność bazy danych UE po jej wdrożeniu, procedura ustanawiania bazy danych powinna obejmować rozwijanie przez Komisję specyfikacji funkcjonalnych oraz sprawozdanie z niezależnego audytu. Wykonując swoje zadania jako administrator danych bazy danych UE, Komisja powinna wziąć pod uwagę ryzyko dotyczące cyberbezpieczeństwa. Aby zmaksymalizować dostępność i wykorzystywanie bazy danych UE przez społeczeństwo, baza danych UE, w tym udostępniane za jej pośrednictwem informacje, powinna być zgodna z wymogami określonymi w dyrektywie (UE) 2019/882.