Considerando 35

Todo uso de un sistema de identificación biométrica remota «en tiempo real» en espacios de acceso público con fines de garantía del cumplimiento del Derecho debe haber sido autorizado de manera expresa y específica por una autoridad judicial o por una autoridad administrativa independiente de un Estado miembro y cuya decisión sea vinculante. En principio, dicha autorización debe obtenerse antes de utilizar el sistema de IA con el fin de identificar a una o varias personas. Deben permitirse excepciones a esa norma en situaciones debidamente justificadas por motivos de urgencia, a saber, en aquellas en las que la necesidad de utilizar los sistemas de que se trate sea tan imperiosa que resulte efectiva y objetivamente imposible obtener una autorización antes de iniciar el uso del sistema de IA. En tales situaciones de urgencia, el uso debe limitarse al mínimo imprescindible y satisfacer las garantías y condiciones oportunas, conforme a lo dispuesto en el Derecho nacional y según corresponda en cada supuesto concreto de uso urgente por parte de la propia autoridad garante del cumplimiento del Derecho. Además, en esas situaciones las autoridades garantes del cumplimiento del Derecho deben solicitar dicha autorización e indicar los motivos por los que no han podido hacerlo antes, sin demora indebida y, como máximo, en un plazo de veinticuatro horas. Si se rechaza dicha autorización, el uso de sistemas de identificación biométrica en tiempo real vinculados a la autorización debe interrumpirse con efecto inmediato y todos los datos relacionados con dicho uso deben desecharse y suprimirse. Entre esos datos se incluyen los datos de entrada directamente adquiridos por un sistema de IA durante el uso de dicho sistema, así como los resultados y la información de salida del uso vinculados a dicha autorización. No debe incluir la información de entrada adquirida legalmente de conformidad con otro acto del Derecho nacional o de la Unión. En cualquier caso, no debe adoptarse ninguna decisión que produzca efectos jurídicos adversos para una persona exclusivamente sobre la base de los resultados de salida del sistema de identificación biométrica remota.

Każde wykorzystanie systemu zdalnej identyfikacji biometrycznej w czasie rzeczywistym w przestrzeni publicznej w celu ścigania przestępstw powinno wymagać wyraźnego i szczególnego zezwolenia wydanego przez organ wymiaru sprawiedliwości lub niezależny organ administracyjny państwa członkowskiego, którego decyzje są wiążące. Takie zezwolenie należy co do zasady uzyskać przed wykorzystaniem systemu AI w celu zidentyfikowania osoby lub osób. Wyjątki od tej zasady powinny być dozwolone w należycie uzasadnionych sytuacjach nadzwyczajnych, to znaczy w sytuacjach, w których potrzeba wykorzystania danego systemu jest na tyle duża, że uzyskanie zezwolenia przed rozpoczęciem korzystania z tego systemu AI jest faktycznie i obiektywnie niemożliwe. W takich sytuacjach nadzwyczajnych wykorzystanie systemu AI powinno być ograniczone do bezwzględnie niezbędnego minimum i powinno podlegać odpowiednim zabezpieczeniom i warunkom określonym w prawie krajowym i sprecyzowanym przez sam organ ścigania w kontekście każdego przypadku nadzwyczajnego wykorzystania. Ponadto organ ścigania powinien w takich sytuacjach wystąpić o takie zezwolenie, podając powody, dla których nie był w stanie wystąpić o nie wcześniej, bez zbędnej zwłoki i nie później niż w ciągu 24 godzin. W przypadku odmowy udzielenia takiego zezwolenia wykorzystywanie systemów identyfikacji biometrycznej w czasie rzeczywistym powiązanych z tym zezwoleniem powinno zostać wstrzymane ze skutkiem natychmiastowym, a wszystkie dane związane z takim wykorzystaniem powinny zostać odrzucone i usunięte. Dane takie obejmują dane wejściowe uzyskane bezpośrednio przez system AI w trakcie korzystania z takiego systemu, a także związane z tym zezwoleniem rezultaty i wyniki uzyskane podczas tego wykorzystania. Powyższe nie powinno mieć zastosowania do danych wejściowych uzyskanych legalnie zgodnie z innymi przepisami prawa Unii lub prawa krajowego. W każdym przypadku żadnej decyzji wywołującej niepożądane skutki prawne dla osoby nie należy podejmować wyłącznie na podstawie wyników uzyskanych z systemu zdalnej identyfikacji biometrycznej.