Recital 38

The use of AI systems for real-time remote biometric identification of natural persons in publicly accessible spaces for the purpose of law enforcement necessarily involves the processing of biometric data. The rules of this Regulation that prohibit, subject to certain exceptions, such use, which are based on Article 16 TFEU, should apply as lex specialis in respect of the rules on the processing of biometric data contained in Article 10 of Directive (EU) 2016/680, thus regulating such use and the processing of biometric data involved in an exhaustive manner. Therefore, such use and processing should be possible only in as far as it is compatible with the framework set by this Regulation, without there being scope, outside that framework, for the competent authorities, where they act for purpose of law enforcement, to use such systems and process such data in connection thereto on the grounds listed in Article 10 of Directive (EU) 2016/680. In that context, this Regulation is not intended to provide the legal basis for the processing of personal data under Article 8 of Directive (EU) 2016/680. However, the use of real-time remote biometric identification systems in publicly accessible spaces for purposes other than law enforcement, including by competent authorities, should not be covered by the specific framework regarding such use for the purpose of law enforcement set by this Regulation. Such use for purposes other than law enforcement should therefore not be subject to the requirement of an authorisation under this Regulation and the applicable detailed rules of national law that may give effect to that authorisation.

Wykorzystanie systemów AI do zdalnej identyfikacji biometrycznej osób fizycznych w czasie rzeczywistym w przestrzeni publicznej w celu ścigania przestępstw nieuchronnie wiąże się z przetwarzaniem danych biometrycznych. Przepisy niniejszego rozporządzenia zakazujące, z zastrzeżeniem pewnych wyjątków, takiego wykorzystywania, a których podstawę stanowi art. 16 TFUE, powinny mieć zastosowanie jako lex specialis w odniesieniu do przepisów dotyczących przetwarzania danych biometrycznych zawartych w art. 10 dyrektywy (UE) 2016/680, regulując tym samym w sposób wyczerpujący takie wykorzystywanie i przetwarzanie wspomnianych danych biometrycznych. W związku z tym takie wykorzystywanie i przetwarzanie powinno być możliwe wyłącznie w zakresie, w jakim jest zgodne z ramami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, przy czym wykorzystywanie takich systemów i przetwarzanie takich danych przez właściwe organy – gdy działają w celu ścigania przestępstw – w oparciu o przesłanki wymienione w art. 10 dyrektywy (UE) 2016/680 może mieć miejsce wyłącznie w granicach wyznaczonych przez te ramy. W tym kontekście niniejsze rozporządzenie nie ma na celu ustanowienia podstawy prawnej do przetwarzania danych osobowych na podstawie art. 8 dyrektywy (UE) 2016/680. Wykorzystywanie systemów zdalnej identyfikacji biometrycznej w czasie rzeczywistym w przestrzeni publicznej do celów innych niż ściganie przestępstw, w tym przez właściwe organy, nie powinno być jednak objęte szczególnymi ramami dotyczącymi takiego wykorzystywania w celu ścigania przestępstw, określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Takie wykorzystywanie do celów innych niż ściganie przestępstw nie powinno zatem podlegać wymogowi uzyskania zezwolenia na mocy niniejszego rozporządzenia ani obowiązującym szczegółowym przepisom prawa krajowego, które mogą stanowić podstawę ubiegania się o takie zezwolenie.