Erwägungsgrund 22

Angesichts ihres digitalen Charakters sollten bestimmte KI-Systeme in den Anwendungsbereich dieser Verordnung fallen, selbst wenn sie in der Union weder in Verkehr gebracht noch in Betrieb genommen oder verwendet werden. Dies ist beispielsweise der Fall, wenn ein in der Union niedergelassener Akteur bestimmte Dienstleistungen an einen in einem Drittland niedergelassenen Akteur im Zusammenhang mit einer Tätigkeit vergibt, die von einem KI-System ausgeübt werden soll, das als hochriskant einzustufen wäre. Unter diesen Umständen könnte das von dem Akteur in einem Drittland betriebene KI-System Daten verarbeiten, die rechtmäßig in der Union erhoben und aus der Union übertragen wurden, und dem vertraglichen Akteur in der Union die aus dieser Verarbeitung resultierende Ausgabe dieses KI-Systems liefern, ohne dass dieses KI-System dabei in der Union in Verkehr gebracht, in Betrieb genommen oder verwendet würde. Um die Umgehung dieser Verordnung zu verhindern und einen wirksamen Schutz in der Union ansässiger natürlicher Personen zu gewährleisten, sollte diese Verordnung auch für Anbieter und Betreiber von KI-Systemen gelten, die in einem Drittland niedergelassen sind, soweit beabsichtigt wird, die von diesem System erzeugte Ausgabe in der Union zu verwenden. Um jedoch bestehenden Vereinbarungen und besonderen Erfordernissen für die künftige Zusammenarbeit mit ausländischen Partnern, mit denen Informationen und Beweismittel ausgetauscht werden, Rechnung zu tragen, sollte diese Verordnung nicht für Behörden eines Drittlands und internationale Organisationen gelten, wenn sie im Rahmen der Zusammenarbeit oder internationaler Übereinkünfte tätig werden, die auf Unionsebene oder nationaler Ebene für die Zusammenarbeit mit der Union oder den Mitgliedstaaten im Bereich der Strafverfolgung und der justiziellen Zusammenarbeit geschlossen wurden, vorausgesetzt dass dieses Drittland oder diese internationale Organisationen angemessene Garantien in Bezug auf den Schutz der Grundrechte und -freiheiten von Einzelpersonen bieten. Dies kann gegebenenfalls Tätigkeiten von Einrichtungen umfassen, die von Drittländern mit der Wahrnehmung bestimmter Aufgaben zur Unterstützung dieser Zusammenarbeit im Bereich der Strafverfolgung und der justiziellen Zusammenarbeit betraut wurden. Ein solcher Rahmen für die Zusammenarbeit oder für Übereinkünfte wurde bilateral zwischen Mitgliedstaaten und Drittländern oder zwischen der Europäischen Union, Europol und anderen Agenturen der Union und Drittländern und internationalen Organisationen erarbeitet. Die Behörden, die nach dieser Verordnung für die Aufsicht über die Strafverfolgungs- und Justizbehörden zuständig sind, sollten prüfen, ob diese Rahmen für die Zusammenarbeit oder internationale Übereinkünfte angemessene Garantien in Bezug auf den Schutz der Grundrechte und -freiheiten von Einzelpersonen enthalten. Empfangende nationale Behörden und Organe, Einrichtungen sowie sonstige Stellen der Union, die diese Ausgaben in der Union verwenden, sind weiterhin dafür verantwortlich, sicherzustellen, dass ihre Verwendung mit Unionsrecht vereinbar ist. Wenn diese internationalen Übereinkünfte überarbeitet oder wenn künftig neue Übereinkünfte geschlossen werden, sollten die Vertragsparteien größtmögliche Anstrengungen unternehmen, um diese Übereinkünfte an die Anforderungen dieser Verordnung anzugleichen.

Ze względu na swój cyfrowy charakter niektóre systemy AI powinny zostać objęte zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia, nawet jeśli nie zostały wprowadzane do obrotu, oddane do użytku ani są wykorzystywane w Unii. Dotyczy to na przykład operatora mającego siedzibę w Unii, który zleca operatorowi mającemu siedzibę w państwie trzecim określone usługi w związku z działaniem, które ma być wykonywane przez system AI, który zostałby zakwalifikowany jako system wysokiego ryzyka. W takich okolicznościach system AI wykorzystywany w państwie trzecim przez operatora mógłby przetwarzać dane, które legalnie zgromadzono w Unii i przekazano poza Unię, oraz przekazywać zlecającemu operatorowi z Unii wynik przetwarzania tych danych przez system AI, natomiast sam system AI nie byłby wprowadzony do obrotu lub oddany do użytku w Unii ani nie byłby w Unii wykorzystywany. Aby zapobiec obchodzeniu przepisów niniejszego rozporządzenia oraz zapewnić skuteczną ochronę osób fizycznych znajdujących się w Unii, niniejsze rozporządzenie powinno mieć również zastosowanie do dostawców i podmiotów stosujących systemy AI, którzy mają siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim, w zakresie, w jakim wyniki wytworzone przez te systemy są przeznaczone do wykorzystywania w Unii. Aby uwzględnić jednak istniejące ustalenia i szczególne potrzeby w zakresie przyszłej współpracy z partnerami zagranicznymi, z którymi wymienia się informacje i dowody, niniejszego rozporządzenia nie powinno się stosować do organów publicznych państwa trzeciego i organizacji międzynarodowych działających w ramach współpracy lub na mocy zawartych na poziomie Unii lub poziomie krajowym umów międzynarodowych o współpracy organów ścigania i wymiarów sprawiedliwości z Unią lub państwami członkowskimi, pod warunkiem zapewnienia przez to państwo trzecie lub organizację międzynarodową odpowiednich zabezpieczeń w odniesieniu do ochrony podstawowych praw i wolności osób fizycznych. W stosownych przypadkach może to obejmować działania podmiotów, którym państwa trzecie powierzyły wykonywanie szczególnych zadań w ramach wsparcia ścigania przestępstw i współpracy wymiarów sprawiedliwości. Takie ramy współpracy lub umowy zostały ustanowione dwustronnie między państwami członkowskimi a państwami trzecimi lub między Unią Europejską, Europolem i innymi agencjami Unii a państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi. Organy właściwe do sprawowania nadzoru nad organami ścigania i organami wymiaru sprawiedliwości na mocy niniejszego rozporządzenia powinny ocenić, czy te ramy współpracy lub umowy międzynarodowe zawierają odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony podstawowych praw i wolności osób fizycznych. Będące odbiorcami organy krajowe oraz instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii korzystające z takich wyników w Unii pozostają odpowiedzialne za zapewnienie zgodności ich stosowania z prawem Unii. W przypadku zmiany takich umów międzynarodowych lub zawarcia nowych w przyszłości umawiające się strony powinny dołożyć wszelkich starań, by dostosować takie umowy do wymogów niniejszego rozporządzenia.