Bod odůvodnění 33

Používání těchto systémů pro účely vymáhání práva by proto mělo být zakázáno s výjimkou taxativně vyjmenovaných a úzce definovaných situací, kdy je toto použití nezbytně nutné k dosažení významného veřejného zájmu, jehož význam převažuje nad uvedenými riziky. Tyto situace zahrnují hledání určitých obětí trestných činů, včetně pohřešovaných osob, některé případy ohrožení života nebo fyzické bezpečnosti fyzických osob nebo hrozby teroristického útoku a lokalizaci nebo identifikaci pachatelů nebo osob podezřelých ze spáchání trestných činů uvedených v příloze tohoto nařízení, pokud lze za tyto trestné činy uložit v dotčeném členském státě trest odnětí svobody s horní hranicí v délce nejméně čtyři roky nebo ochranné opatření spojené se zbavením osobní svobody ve stejné délce v souladu s právem tohoto členského státu. Tato hranice pro trest odnětí svobody nebo ochranné opatření spojené se zbavením osobní svobody v souladu s vnitrostátním právem přispívá k zajištění toho, že použití systémů biometrické identifikace na dálku v reálném čase bude možno potenciálně odůvodnit jen dostatečnou závažností daného trestného činu. Kromě toho je seznam trestných činů uvedený v příloze tohoto nařízení založen na seznamu 32 trestných činů uvedených v rámcovém rozhodnutí Rady 2002/584/SVV ¹⁸, přičemž je zohledněna skutečnost, že některé z těchto trestných činů budou v praxi pravděpodobně relevantnější než jiné v tom smyslu, že nezbytnost a přiměřenost využívání biometrické identifikace na dálku v reálném čase může být pravděpodobně velmi různorodá jak z hlediska praktické snahy o lokalizaci či identifikaci pachatelů jednotlivých trestných činů uvedených na seznamu nebo osob podezřelých z jejich spáchání, tak s ohledem na pravděpodobné rozdíly v závažnosti, pravděpodobnosti a rozsahu způsobené újmy nebo možných negativních důsledků. Bezprostřední ohrožení života nebo fyzické bezpečnosti fyzických osob by mohlo být rovněž důsledkem vážného narušení kritické infrastruktury ve smyslu čl. 2 bodu 4 směrnice Evropského parlamentu a Rady (EU) 2022/2557 ¹⁹, pokud by narušení nebo zničení této kritické infrastruktury vedlo k bezprostřednímu ohrožení života nebo fyzické bezpečnosti určité osoby, a to i v důsledku vážného narušení poskytování základních dodávek obyvatelstvu nebo výkonu základních funkcí státu. Kromě toho by toto nařízení mělo zachovat schopnost donucovacích orgánů, orgánů odpovědných za ochranu hranic, imigračních nebo azylových orgánů provádět kontroly totožnosti za přítomnosti dotčené osoby v souladu s podmínkami stanovenými pro tyto kontroly v právu Unie a vnitrostátním právu. Donucovací orgány, orgány odpovědné za ochranu hranic, imigrační nebo azylové orgány by zejména měly mít možnost používat informační systémy v souladu s právem Unie nebo vnitrostátním právem k identifikaci osob, které během kontroly totožnosti buď odmítnou být identifikovány, nebo nejsou schopny uvést či prokázat svou totožnost, aniž by tyto orgány byly podle tohoto nařízení povinny získat předchozí povolení. Může se jednat například o osobu zapojenou do trestného činu, která není ochotna nebo z důvodu nehody nebo zdravotního stavu schopna sdělit svou totožnost donucovacím orgánům.

Wykorzystanie tych systemów w celu ścigania przestępstw powinno zatem być zabronione, z wyjątkiem wyczerpującej listy wąsko zdefiniowanych sytuacji, w których wykorzystanie to jest bezwzględnie konieczne do realizacji istotnego interesu publicznego, którego waga przeważa nad ryzykiem. Sytuacje te obejmują poszukiwanie określonych ofiar przestępstw, w tym osób zaginionych; zapobieganie niektórym zagrożeniom życia lub bezpieczeństwa fizycznego osób fizycznych lub atakowi terrorystycznemu; oraz lokalizowanie lub identyfikowanie sprawców przestępstw lub podejrzanych o popełnienie przestępstw wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy przestępstwa te podlegają w danym państwie członkowskim karze pozbawienia wolności lub środkowi polegającemu na pozbawieniu wolności przez okres, którego górna granica wynosi co najmniej cztery lata, zgodnie z ich definicją w prawie tego państwa członkowskiego. Taki próg kary pozbawienia wolności lub środka polegającego na pozbawieniu wolności zgodnie z prawem krajowym pozwala zapewnić, aby przestępstwo było na tyle poważne, by potencjalnie uzasadniać wykorzystanie systemów zdalnej identyfikacji biometrycznej w czasie rzeczywistym. Ponadto wykaz przestępstw przedstawiony w załączniku do niniejszego rozporządzenia opiera się na 32 przestępstwach wymienionych w decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW ¹⁸, biorąc pod uwagę, że niektóre z tych przestępstw mogą w praktyce mieć większe znaczenie niż inne, ponieważ można przewidzieć, że korzystanie ze zdalnej identyfikacji biometrycznej w czasie rzeczywistym może być w bardzo różnym stopniu konieczne i proporcjonalne do praktycznych celów lokalizowania lub identyfikowania sprawcy poszczególnych wymienionych przestępstw lub podejrzanego o popełnienie tych przestępstw, przy uwzględnieniu prawdopodobnych różnic w odniesieniu do powagi, prawdopodobieństwa i skali szkody lub ewentualnych negatywnych konsekwencji. Bezpośrednie zagrożenie życia lub bezpieczeństwa fizycznego osób fizycznych może również wynikać z poważnego zakłócenia funkcjonowania infrastruktury krytycznej zdefiniowanej w art. 2 pkt 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2557 ¹⁹, w przypadku gdy zakłócenie lub zniszczenie takiej infrastruktury krytycznej spowodowałoby bezpośrednie zagrożenie życia lub bezpieczeństwa fizycznego osoby, w tym poprzez poważną szkodę w dostarczaniu podstawowych dostaw dla ludności lub w wykonywaniu podstawowych funkcji państwa. Ponadto niniejsze rozporządzenie powinno utrzymać możliwość przeprowadzania przez organy ścigania, organy kontroli granicznej, organy imigracyjne lub organy azylowe kontroli tożsamości w obecności danej osoby zgodnie z warunkami określonymi w prawie Unii i prawie krajowym w odniesieniu do takich kontroli. W szczególności organy ścigania, organy kontroli granicznej, organy imigracyjne lub organy azylowe powinny mieć możliwość korzystania z systemów informacyjnych, zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym, w celu zidentyfikowania osób, które podczas kontroli tożsamości odmawiają identyfikacji lub nie są w stanie podać lub dowieść swojej tożsamości – bez konieczności uzyskiwania uprzedniego zezwolenia na podstawie niniejszego rozporządzenia. Może to na przykład dotyczyć osoby mającej związek z przestępstwem, która nie chce lub – w wyniku wypadku lub z powodu stanu zdrowia – nie jest w stanie ujawnić swojej tożsamości organom ścigania.